TEKRAR

Kadersiz kızıyım annemin
Her şeyin en iyisini hak eden
Yaradan yazmış diyor çekinmeden
Susuyorum.
Dünya güzeliyim babamın
Doğumumdan bu yana her yana notlar bıraktığı
Biricik kızım Fatma'ya
Susuyorum.
Saf kardeşiyim ablamın
Senin için bu aydınlık diyor
Tarifi kısa ne istediğini biliyor
Susuyorum.
Bilgiç ablasıyım kardeşimin
Ne zaman kanasa yüreği
Yüreğimi bölüyorum
Susuyorum.
Bugün bir tuhaf geçiyor zaman
Bölünmüş uykulardan uyanan depresif yamyamlar gibiyim
Baktım ki doymamışım
Yine yürek tüketmekteyim.

KORKAK

Yanmış kömür kokusu yakarken genzimi
Yine bildik bir yolda  aynı bozuk kaldırım
Köşeyi dönerken büfeci tanıdık
Kasap, manav, balıkçı ilk bayram harçlığımı uzatan ellerin sahibi
Delik cebimden düşmüş yere 

Şimdi kendimi arıyorum.

Hep korkmuşumdur aydınlığın sonundan
Koyu karanlıklarda beliriyor yitenler
Bedenimde izi kalmış gölgelerin ilmeği geçiyor boynuma
Asılıyor düşlerim.

Kanatsız bir kuş gördüm rüyamda
Bütün arkadaşları göçerken ılıman iklimlere
O kalakalmış kış gelen sokağımda
Yalnızlığa uyandım bu sabahta onunla.

Bu sessizliği bozsun istiyorum lâl dilimin çözülen düğümleri
Bir kapı gıcırtısıyla sona ersin sağırlığım
Kanayan yüreğim düşsün de toprağa
Melekler uğurlarken beni ben de meydan okuyayım sensizliğe
Ölüm dediğin cesaretime gömülsün.

Faili meçhul cinayetlerden arındırırken kendimi
Yakaladı ensemden beni
Göz göze geldik

İrkildim!
Ve korkuttum bir seri katili.

SİZE HİÇ OLMADI MI?

Sabah tadında akşamlarınız olmadı mı?
Güneşi ısıtan kışlarınız?
Hangi ülkede yaşarsınız?
Baharsız
Bahar dediysem şöyle keyfince yaşadığınız
Açan ya da solan yanınız?
Hiç görmediniz mi alev almış suların aktığını musluktan?
Elinizi uzatıp yanmadınız mı?
Yemeğin sonuna denk gelmedi mi açlığınız?
Mızıkçılık yapmadınız mı?
Dinlemediniz mi o şarkıyı henüz, sevdiğinize armağan edilmiş?
Duymadınız mı dudaklarından zehir zıkkım aşkı?
Hiç sevişen bir çift görmediniz mi başka bedenlere kiralanmış?
Hiç terkedilmediniz mi siz?
Bulduğunuzu sandığınız elinizden alınmadı mı?
Ah çok yazık

Hiç küfür etmediniz mi?
Karşı gelmediniz mi?
Bu düzen bozuk demediniz mi?
Hadi oradan çek git denmedi mi size?
Ağlamaz mısınız?
O kadar çoksunuz. 

Nerede yaşarsınız?
Üşümez misiniz?
Yastığınızın altına sakladığınız fısıltılarınız olmadı mı?
Yorgana sarılmış kadavralarınız?
Puf deyince uçuşan kırık kanatlarınız?
Sizi sevdiğini sandığınız nefretler vurmadı mı yüzünüze?
Gözlerinizin içine sokulmadı mı aptallığınız?
Çişinizi etmek için değil miydi kaçışınız?
Hiç sanmalarınız olmadı mı sizin?
Suskunluk nedir bilmez misiniz?
İçinizde ezilirken kelimeler 

Nefes darlığı çeken yüreğinizin imdadını duymadınız mı hiç?
Sedyeye yatırılmış bedeninize düğün davetiyesi gönderilmedi mi?
Sizin beş, altı, yedi diye uzayıp giden sevgilileriniz olmadı mı?
Hepsini ayrı ayrı sevmediniz mi?
Biliyorum sevgili kirlenmiş düşlerin

Düşük bütün gebeliklerin
İnandır beni sevgisizliğine
İnandır gideyim diyeniniz olmadı mı hiç?
Daracık sokaklarda uzayan kıvrımlarınız
Keskin virajlardan dönerken mide bulantınız
Kapıda belirince yarınsız yanınız ışığa hasret gözleriniz kamaşmadı mı?
Aşkım demekten korktuğunuz bir aşka bulaşmadınız mı hiç?
Dilinizin ucuna gelince hayıflanmadınız mı?
Taranmamış saçlarınıza, kirli kokunuza 
Gözlerinizde yığılan yorgunluğa, saçmalamalarınıza rağmen
Sevildiğinizi hissetmediniz mi hiç?
Sizin böyle bir sevilmeniz olmadı mı?
Masa üzerinde bulduğunuz notları okurken derin nefes alışlarınız olmadı mı?
Duymaktan korktuğunuzdan fazlasını duyduğunuzda ezilmiş hissetmediniz mi?
Siz hiç çaresiz sevmediniz mi?
Size hiç olmadı mı?

ÇINAR

Yıpranmış sayfalara yazılmış güncelerin arasında kalan
Kırık kalem uçları, kırık gönül notları
Sabahın ayazı, birkaç günlük açlığım
Tek sıra örülmüş duvarlar üzerinde
Tek ayak beklemek üzere şartlanmış
Çocukluğumdan kalan yaramazlığım
Bir tabure üzerine bırakılmış yalnızlığım
Tutkum

Tutkunum

Bunca zaman ezberlediğim her şeyi unutup

Varlığına anlamlar yüklediğim

Kimsesizleşme yolunda çoğaldığım

Göz aydınım

Başını omzuma yasladığında

Kokuna bulaştığında kokum

Bütün yalnızlıklardan kurtulduğun

Huzur bulduğun ruhum

Benim bugünüm, senin yarının

Seninle hayat kimsenin bilmediği cennet kıvamında bir coğrafyada gezinmek gibi. En zor denklemlerin basit havuz problemlerine dönüşmesi gibi. Sınıfta kalmış çaresizliklerin bir üst sınıfa çözüm olarak geçmesi gibi. Seninle hayat yaşanılası ve seninle hayat değerli. Yalnızlığın içimize işlediği zamanlardan birinde başlamış hikayemiz. Çok sevmenin ve çok sevilmenin olduğu yerlerde o kocaman kalabalıkların arasında nasıl bunca yalnızlığa düştüğümüz konusunda hâlâ tereddütlerim olsa da sanıyorum ki biz başkalarının mutluluklarına adadığımız ömrümüze sahip çıkmak ve kendi mutluluğumuza bir şans vermek için bu hikayenin satırlarındayız. Anlatmak için ne hissettiğini,  hissettiklerim çoğu zaman engelliyor beni. Öfkeli olduğum zamanlarda da seviyorum seni. Bunca öfkeye rağmen nasıl da değerli dediğimde yüreğim alkışlıyor beni ya da ben yüreğimi. Senden bana varışta kaçış gibi her şey. Bütün konuştuklarımız. O deli düzen yakan bakışlar aklımın oyununa izin veriyor. Sen sustuğunda gözlerin, onlar sustuğunda sen konuşuyorsun. Kelimeler armağan ediyoruz birbirimize üzerinde düşünülesi. Ve her konuşmanın sonunda dalıp gittiğimiz o yerden birbirimize göz kırpıyoruz biz. İşte o zaman iyi ki varsın diyoruz hiç çekinmeden. İyi ki var üç beş adım ötemde. Bazen soluğumdan içeri giriyor  bazen hiç tanımıyoruz birbirimizi. Sen ve ben her gece gökyüzüne aydınlık asıyoruz. Sen belimden tutuyorsun, kaldırıyorsun yukarı. Ben elimdeki pırıltıları oraya asıyorum.  Yarın bu aydınlık nereden diye soranlara "gizli gizli aydınlık asıyorduk gökyüzüne" diyeceğiz. Şimdi o kadar çoklar ki ancak fark edebildiniz ama biz ilk pırıltıda derin bir nefes almıştık zaten. Ertesi sabah aynı değildi aynı gibi görünen. Bazen sen koşmak istiyorsun. Öyle ani bir kararla kalkıyorsun ki yerinden. Her yere yetmek, herkese dağıtmak için elinde olanları. Hayır diyorum içimden. Bakıyorum derin bir suskunlukla. Sen kararından vazgeçene kadar susuyorum. Hayır diyorum. Şimdi değil. Dinlenmelisin biraz. Sırtındaki yükünü boşaltmalıyız önce. İstersen dedemin dere kenarına götürürüz bazılarını. Ben çoğu delili yangın yerinde bıraktım. Hatta bazıları daha çabuk yansın, kül olsun diye üzerlerine benzin döktüm. Elbette o yangından yara almadan kurtulamazdım. Layığınca yaralandım da irili ufaklı yanıklarla dışarı attım kendimi. Orada kalıp mutsuzluklarımla birlikte ben de kül olabilirdim. Bu şıkkı seçebilirdim. İçimden yakaladı beni gelecek umudum. Çekti çıkardı gün yüzüne cesaretim. Henüz değil dedi ağaçta şakıyan kuş, daha değil dedi yaban papatya, yol uzun ama yılma yürü dedi karınca. Seni görünce ben Karslı bir çocuğun denizi ilk defa gördüğündeki heyecanını, üstüne boğazı keşfedince yaşadığı şaşkınlığını yaşadım. Oysa sen ve diğerleri o manzaraya alışık olduğunuzdan, sahip olduğunuzdan, kıymet bilmezliğinizle onu kirletmekteydiniz. Çok sevdiğinizi söylediğiniz cümlelerle kamufle ederek üstelik. Ben farklı yerlerden bakarsam nasıl görürüm diye keşifte. Ve tepeye çıkıp bakınca derin, yoluna inince çekici, yanına gelince büyüleyici olduğunu tadına vara vara hissederek beynime, yüreğime işlemekteyim. Geri döndüğümde köyüme ya da bilinmez başka bir diyara gittiğimde düşünüp güzeli tasvir ederken kaynakçamda sürekli seni not düşeceğim. Memleketime yaptığım otobüs yolculuklarımı anımsattın bana. Yeni yollara eşlik eden yeni turlarla gidilen. ilk heyecan verici. Yaklaştıkça ürküten alışkanlıklarımı. Bazen kaçmak kurtulmak istiyorum. Büyülü güzelliği çekiyor beni. Ne yeşili bildik yeşil ne mavisi bildik mavi. Öyle yollardan geçiyoruz ki karanlık eşliğinde tercih edilmiş yolculuklarda. Issız, dar, sonu yok gibi görünen bir yoldan aydınlık, kalabalık bir kente dönüyor tekerler. Korna sesleriyle nefes alışım değişiyor ve o kıvrımlı yollarda süren yolculuğumun sonunda sevdiklerime varıyorum. Uyuyorum. Bazen öyle yakıyorsun ki canımı canını yakar gibi. Gözlerimiz kurtarıyor ancak bizden bizi.

Sana hadi git özgür ol desem özgürlük ne bilmiyorsun ki
Bana hadi gel benim ol desen ait olmaktan haberim yok
Sen ne zaman yazmak olsan
Bütün kelimeler can atıyor kağıda dökülmek için
Ve ben hepsini yazıyorum hiçbirinin hatırı kalmasın diye
Sonradan fark ediyorum ki bir düşe düşmüşüz yine
Bu hikaye uzar gider
Her yeni doğan bebekle birlikte
Her yeni doğan bebeğin ağlamasında
Anne kucağında karşılaştığı gülücükle.

AŞIK NOTU

Sıradanlaşmış alışkanlıklarında büyüyor yalnızlığın
Duyulmuyor adın
Kalabalıklarının gölgesinde görülmüyor adımların
Çek ayağını izin silinsin
Başıbozuk sevdalar yolculuğunda son verdiğin oyunlara
Kapa perdeleri, ezberleme repliğini
Çiy düşmüş çimenler üzerinde
Üzerine konan kelebeklerin ölmesine izin verme
Bırak o başka baharlar sevsin
Hapsolsun göz yangının sigara dumanlarına
Çekme içini olura olmaza
Nesi kalırsa yadigâr
Bir yaz akşamı, sonbahar rüzgarı
Savrulsun uzaklara.

Mümbit bir topraktır gözleri
Kirpiğimden dökülür bereketi

Bırak yüreğim gitsin.

SEVİŞGEN RUHLARIN SANCISI

Sensizlik davetinde 
Elbisemin ucu yıpranmış, eskimiş, ütüsü bozulmuş
Ellerinin yokluğundan nasibini almış saçlarıma
Dağınık topuz havası verilmiş
Orada oturuyorsun
Sen! 

Bilmediğim kalabalıkların bildik düzeninde
Bakışından tüm sevgisizliğin çarpıyor deli yüreğime
Ruhum şifasını kaybetmiş senden önce
Bir morg sessizliği gülüşte
Kaldırım taşına takıldı kaldı ayakkabımın topuğu
Taburenin çivisinde kaçtı çorabım
Son bir yutkunmadan önce sana baktım
Gidişimi anlama diye geri geri attım adımları
Pat! Bir adama çarptım
Neyin var dedi seni gösterdim
Hiç bir şeyim yok dedim

Anladı
Sokak soğuktu

Üstüne rüzgar vardı

Eyvah bir de yağmur başladı
Gözlerime aktı damlaları

Herkes benim sandı
Bir fotoğraf karesinde yan yana gelmiş sevişgen ruhlarımız
Bedenlerimiz saklanmış
Üzerine sancılarımızı yazdım
Çok uzun devrik cümleler kullandım
Devrildi adın.

...
Her defasında beni kırma çabaların
Bu defa da ödül getirdi sana
Alkışı sen topladın
Görmezden geldiğini sanarak yaşamaya devam ederken
Yitik cümleler arasında kaybolurken düşlerim
Daha iyimserdin yüreğime
Şimdi anlıyorum ki çabaların boşuna değil
Kırılanları düzeltmekten yorulmuşum
Farkına varalı çok oldu ama kabullenmek
İşte o beni biraz yordu
Sevdiğim,
Kelimeler anlamını yitiriyor artık
Üzerine yapıştırdığım anlamlar  anladım ki sırf benim uydurmalarım
Biliyorum. Seni daha zora sokamam
Sana olan duygularıma bugün bir son verdim
Ve ilk defa haksızlık ettiğim için kendimden özür diledim.

Fatma & Ayşe FINDIK

KÜÇÜLEN DÜŞLERİMDE BÜYÜYEN ÇOCUKLUĞUM

Dedemin eskileri yok etmek için bir dere kenarı vardı
Bütün eskileri oraya götürür yakardı
Babaannem kızardı ama o yapardı
Her defasında gülerdim
Dedem babaannemin anılarını yakardı
Babaannem dedeme bakardı
Ben gülerdim
Evin bahçesindeki dut ağacına salıncak kurardık
Gökyüzüne uçardık
Kahkahalar atardım bütün köyü inleten
O zaman sen yoktun

Ben vardım

Küçük bir kızken

İstanbul'un yoğun trafiğinde
Salı pazarı girişinde
Hemen Doğancılar' ı geçince aşağıda sahilde
Okula giderken
Annemin yaptığı fındıklı kurabiyelerden alırdım elime
Tadına doyum olmazdı
Akşam eve dönüşte teyzem olurdu
Uzun yıllarının hikayelerini dinlerdim
Öylece uyuyakaldığımda hep güzel şeyler görürdüm rüyamda
O zaman bütün sabahlar keyifliydi
Önlüğümü giyerken arkadaşlarım  beklerdi
Hele mevsim kışsa kar beni hep hasta ederdi
Leblebi tozu yerdik ne büyük keyifti
Babamın iş dönüşü getirdiği çikolatalar hepsinden güzeldi
Yazın çilekleri yıkar, temizler haydi oyuna ara verin derdi
Bisiklete binerdik arkadaşlarla Çengelköy yolunda
Her defasında yarışırdık ve illa birimiz düşerdik
Kına geceleri olurdu mahallede
Biz orada dağıtılan çerezleri almak için
İlk konukları olurduk bütün kına gecelerinin
Bizden büyükleri anlamazdık

Bu tören neden?
Bir kız ağlarken eğlenen bu insanların nesi var derdik
O kızı oradan kurtarabilir miydik?
Boş ver derdi içimizden biri oyunumuza dönerdik
Saklambaç oynardık
Saklanmayı biz o zaman öğrendik
Ben küçük bir kız çocuğuydum

Sen yoktun
İp atlardık sokağın ortasında, çekirdek çitletir, ciklet çiğnerdik
En büyük balonu kim yapacak diye iddialaşırken çok güzeldik
O zaman sen yoktun

Ben vardım

Küçük bir kızken
Takunyalar severdim

Kırmızı pabuç giyerdim
Bakkala giderdim

Ekmeğin ucunu yerdim
Saçlarımı örerdim

Gülerdim hep gülerdim

Ben büyüdüm mü?
Büyüdüm

Acım büyüdü
Hepimiz büyüdük

Kocaman olduk
Biz büyüdük savrulduk
Biz büyüdük unuttuk
Biz büyüdük ağladık
Biz büyüdük öldük
Sen büyüme içimdeki küçük kız biz yeterince büyüdük.

KÜÇÜK HANIMIN BÜYÜK AŞKI

İçimde yardıma muhtaç bir yer
İçimde bir yer sen
Bir yerden sonra susmalı konuşmamalı derken
Gözlerimde kaybolan saniyeler 
Ardına saklanmış bakışların
Elimde yokluk
Elinde bütün varlığım
Kim bilir diyen düşüncelerin hoşça kalında 
Merhaba demeyi unuttum
Bütün kimsesizliğim 

Yarım kalan, yamanmış duygulara halim yokken
Dalıp gittiğim o yerde beni bekliyor
Ben ağlıyorum

O ağlıyor

Kimse bilmiyor
Dilinde sitem var
Öyle yazmış şair
Yazarken yanıyor

VE PERDE AÇILSIN LÜTFEN

Kayıp
Geçtikleri tüm yollara ekmek kırıntıları bırakan kardeşlerin masalından çıktım bugün
Ormanda kayboldum

Delirdim çaresizlikten
Ayakkabısının tekini merdivende düşüren kızın masalına konuk oldum
Saat on ikiyi vurdu

Yüreğimi düşürdüm merdivenlerden kırıldı, parçalandı
Ne analığımın eziyeti ne üvey kız kardeşlerin deli cesareti
Prensin bu kadar ortalık malı olması yıktı aptal düşlerimin gerçek sandığı yalanları
Uzak iklimlerin yetiştirdiği hiç görmediğim ağaçlara adımızı yazma klişesi
Ve pembe panjurlarını siyaha boyadığım o evin bahçesini tarumar ettim bugün
Sobasında yaktım hislerimi
Ziyan
Neresinden baktıysam gözlerine ne mana bulduysam kahpe düzeninde
Yordum karşıma çıkan bütün kelimeleri
Yoruldum duyduğum kelimelerin saçmalığından
Küllükte sigaram yandı

İçimde bir yer sana ağladı
İçimde bir yer kahkahayı bastı
Çığlığım yetmedi duymana

Fısıltılarla söylediklerimden artakalan
Yorgun akşamlarına meze ettiğin çöpe dökülesi pislik yüreğim
Bugün pislik yüreğim ağladı
Kaçış
Geldiğim yolun başında durdum

Baktım  yol çok uzun
Dur dedim

Dinlen, biraz soluklan

Yanımdan geçip giden yaşlı amcayı izledim

Denizin üzerine nefesimi üfledim
Dalgaları kocaman oldu

Denizi taşırdım
Bugün gördüm seni

Ellerini başka ellerde, gözlerini başka gözlerde
Kahkahanda duydum başka ses
Ve bugün gördü gözlerim sahte bir prens
Yitik
Nereye koyduğumu unuttuğum çoraplarımı aradım
Kazağımı bulamadım

Geç kaldım yine provaya ve oynayamadım

Yapamadım
Olmuyor Fatma olmuyor

Kaç kez duydum

Parçalandım
Ellerimi yüzüme kapadım

İçimden  ta içimden bir yerden küfürü bastım
Bildiğim bütün küfürleri sıraladım ardın sıra
Lanet ettim adına ve adıma siyah bir kurdele bağladım
Huzur

Yeni bir kitap okumaya başladım

Henüz elli yedinci sayfasındayım
Bir kadeh şarap içtim

Birkaç eski dostu aradım  hal hatır sordum
Yeni edindiğim bir arkadaşa güvendim
Nevresimini değiştirdim rahatsız yatağımın
Ve tutulan boynum için bir kas gevşetici daha içtim
Siktiri çektim aşka hadi oradan dedim
Tuvalete girdim tükürdüm klozetin içine dudağımda kalan tadını
Onun üzerine de sifonu çektim çarptım kapısını

Annemden azar işittim
Bu aşkın acısını evin kapısından çıkarma dedi 

Güldüm
Bitiş
Zavallı Kız Kulesi restoran yaptılar seni
Ve zavallı Galata Köprüsü nerede o eski neşen?
Filmlerde kalmış aşk sahneleri 

Nerede kavuşanların yeri Haydarpaşa Garı?
Muhakkak bir tur atardı yeni evliler kesme taşlarında
Ey Çamlıca nerede o aşık çiftler?
Zavallı sevdiğim

Sevdiğim mi dedim? 

Zavallı ben

Ne!

Ben de kimim?

CANIMSIN ÇOK TATLISIN AMA

Keşke yıldızları indirebilseydim yeryüzüne
Onlardan koca bir buket sunabilseydim sana
Ne güller, karanfiller...

Sadece yıldızlar
Gece kokan yıldızlar verilir
O samimi dokunuşların sahibi ellerin var ya
Bir elimde güneş bir elimde okyanuslarla gelebilseydim yanına
Belki biraz anlatabilirdim
O hem yakan hem üşüten sözlerinin
Bende ne kargaşalar yarattığını
Gözlerinin yanında sönük kalanları
Ve git değişinin getirdiği yaralanmaları
O zaman anlatabilirdim.

Yüreğin ah o yüreğin var ya

Sabahsız akşamların korkusunda aydınlığı bulduğum yanında
Karalarımdan sıyrıldığım omuzunda
İyi ki doğdun sen

İyi ki varsın bu dünyada

CANIM YANIYOR SENSİZLİKTEN

Kapısına yavru köpekler bırakılmış bir barakanın önündeyim ben
Elimi kolumu sallayarak geçebilir miyim bu yerden?
Hiç duymuyor olsam

Gözlerim de kör olsa, yüreğim hissetmez mi?
Terkedilmişler terk edenlerin çaresizliğini anlamaz mı?
Oysa ben sahile gidiyordum mehtabı seyretmek için
Olmaz mı dersin?
Ardıma bakmadan yürümek için bu yol çok mu karanlık
Ya da çok mu romantik mehtap, sahil falan?
Ne işi var bu terkedilmişlerin burada?
Hesap sormalı aslında
Bıktım sizden

Yeter artık yaklaşmayın bana
Ben gidiyorum yoluma

Rahat bırakın beni
Sen de kimsin be adam?
Kaç zamandır farkındayım hep yanımda gezinmektesin
Nereden çıktın sen?

Niye öyle bakmakta gözlerin?
Tanımıyorum seni
Hayır tanımıyorum dedim
Peki öyleyse ellerini tutmak istiyorum
Hani nerede, neden yok ellerin?
Hayalimde miydin?
Gülmekteyim
Sahile gidiyorum mehtabı seyretmek için
Zamanı yanlış olabilir ama gidiyorum işte
Kirpiğini ıslatan o yaş benim

Senin değil hissettiğin
Evet sorun var

Şu önümdeki yokuş buraya bunu kim koymuş?
Yorgun yokuşu tırmanmakta

Yorgun düşlerine düşler katmakta
Susturun şu köpekleri korkuyorum
Susturun şu adamı seviyorum
Susturun yüreğimi ben yapamıyorum
Müsaadenizle ben sahile gidiyorum

KAYGI(SIZ)

Ardını döndüğünde kaygılarım artmakta
Nedensiz sandığın hiçe saydığın aydınlığım kalıyor döndüğün kuytuda
Kesik yaram yanında kanamıyor sanma
Düşmüş kırılmış kaç tutunacak bağı varsa hayattan
Aldanmaktasın dudağımdaki kıvrımlara
Anladım anlamamaktasın içimdeki gizini
Saklı kalsın istersin

Sakladığımdan belki
Tanımıyor olabilirim sevdiklerini
Bilmiyor olabilirim bildiklerini
Anlamıyorum sanma hissettiklerini
Bir patlamanın ortasındayım
Kulaklarım sağır olmuş gürültüden
Sen hiç konuşmuyorsun
Ben hiç susmuyorum
Senin sessizliğinde benim yersiz kelimelerimle nereye varılabilir?
Olduğumuz yerde kalmalı, yok mu saymalı sence?
Ayılmam gerek etkinden kurtulmak için
Yanlış yürüyorum sanma sadece adımlarım biraz ürkek
Kader deyip saklanmak da var elbet
Senin deyip yüz çevirmek...
Benim sandığım bunca yüreğime yığılan bu şey ne?
Bu şey neden?
Bu şey kimden?
Karanlıklar
Kararmaktalar

YİTİK

Bütün kelimeleri dışarı çıkarmak için geldim yanına
Vazgeçmedim hayattan, senden, yarına dair ümitlerden demek için
Yoksulluk yurdumu esir almışsa
Çok sonradan fark ettiğim esaretimde gözlerinin güzelliğine vurulmuşsam
Vazgeçme benden diyebilmek için sokuldum yanına.
Hayatın bütün anlamını anlatmaya çalışsam
Hep sen, sen, sen diye başlasam cümlelere kızmasan
Sana bağımlı olsam yanından ayrılmasam
Git demesen ben hep kalsam.
Başka fikirlerin etkisinde
Ayrı ayrı yaşasak yine ama biz olsak her cümlede
Üşüdüğümde soğuk bu kadar etkilemese beni
Sen bu kadar sıcak olmasan ben üşümezdim belki
Kaybettiğim
Kaybetmek istediğim her şeyi kaybettim desem 

Seni bulsam
Tüm sevilerimi aldattım haberin olsun
Haberin olsun atlattım tüm adamları
Sana kırgın olduğumda sokulacak kimse aramadım
Ama aradım kırgınlığımda yanımda olmanı
Başı sonu yok desen
Deme istemem!
Bakir kalmış nesi varsa hayatımın
Yorgunluklarımdan arta kalan neyim varsa
Tekrar tekrar yürüdüğüm yollarda sıkıldığım kaç manzara varsa
Sen gelsen, yok olsa, senin olsa
Düşüncem dursun

Kaybolsun yokluğun
Saçmalasam ben şöyle içimden geldiğince
Akşam haberlerini dinlerken sen bir türkü tuttursam
Makamsız, yalansız, kaygısız yüreğimle
Dinle beni kırıldım bugün

Bugün yaralandım sensizlikten
Sensizlikle oyalandım yine
İçtiğim sigaraların hesabını istese bedenim benden
Al bu da senin olsun
Bir kaç fazla kırışık

Birkaç deli öksürük
Birkaç küfür savursam
O da kaybolsa gitse
Sahip olduğum tek hastalık tek sağlıklı yanım sen olsan
Hayat bu  o bitse bile sen kalsan.

GÜLÜŞÜMDESİN

Gülmek zor değil benim için
Zor değil hüzünleri gülüşlere çevirmek
Sihirli bir ayna ya da değnek gerekmez gülmek için
Yaşam gerek
Hüzün yüklü geçen saatler olmalı
Umursamamalı kimse söylediklerimi
Umursamamalıyım ben hiç kimseyi
Geçip giden zamana gülebilirim
Kahkahalarım yıkabilir sessizliği
Büyüsü gidebilir duyguların
Yolun sonu yok derken cümle alem
Ben inadına gülüşler ekleyebilirim gecelere
Yolların duvarlarını yıkabilirim yalan da olsa gülüşlerle
Kaderin talihsizliğine gülüp geçerim
Hiç gelir acımasızlığı
Varsın darılsın bazı insanlar bana
Tanırım yalancı insanları
Çok mu karışık geliyor gözüne okudukların?
Çok mu karışık geliyor duydukların?
Seni seviyorum ama sevmeyi unutabilirim
Seni unutabilirim
Gülüşlerle desem de aldanma
Gülmeyi sen öğrettin gözlerime
Şimdi onları ağlatma
Yapma!
Talihsiz gülüşlerime ağlayış katma

BİLİRSİN

Bilirsin
Daldığım zaman yalnızlığa gözüm görmez dünyayı
Yokluğun sokulur yanı başıma
Bin kez anlarım sensizliğin soğuk sancısını
Bilirsin
Ağladığım zaman adını sayıklarım
Gel diye
Sev diye
Dünyayı değil elini elime ver diye
Bilirsin
Güldüğüm zaman yalanlar acıtır yüreğimi
Yalandan gülüşlerimi bilirsin
Darağacına astığım sevinçlerimi
Ya bilir misin seni nasıl özlediğimi

ALDANIŞIM

Bugün saklambaç oynayan çocukları izledim usulca onlar varlığımdan habersiz. 

Sabahın körü dediğim bir vakitte sanki günün diğer saatleri çok yoğunmuşlar gibi oyuna koyulmuşlar. Ben tembel yanımı kendine getirmeye çalışırken onlar nasıl da neşeliydi yerinde durmaz tavırlarıyla. Giyinmek çok vaktimi aldı. Yorucu değil ama oyalayıcı. Ve aynada yüzüm biraz yaşlanmış gibiydi. Kimine göre başındayım. Daha çok yolum var yürümem gereken. Oysa ben geldiğim yolu bile zor aşmışken bunu bilmek beni deli ediyor. Her zamanki gibi otobüse bindim. Şoföre sinirlendim ve işte iş yerindeyim. Sabah toplantıları, klasik çay faslı ve yapmam gerekenler. Tüm siteleri dolaşıp fikir edinmeli bugün de. Yeni bir sayfa oluşturmalı ama nasıl? Neyse kendi sorularıma veremediğim cevapları bekletiyorum hâlâ bir köşede. Sen geldin aklıma nasıl düşüneceğimi şaşırdığım. Hani bir yanı hep eksik kalan, ne olmuşsa olmuş yazanı ölmüş dediğimiz geçmişte saklı herhangi bir şey gibi. Bak işte kış geldi. Yaza daha çok var. Bitirmeden bu mevsimi hayalini kurmaya başladığım sen yazın gelecek misin? Ya bu kış sensiz mi geçecek? Ya ömrümün geri kalan yazları ve kışları ne olacak? Yoksun. Neden varlığını bilmediğim sana özlemim, yaşama isteğim? Hadi unuttum diyelim seni beni özlemez mi hiç deli yüreğin? Aklına gelmez miyim? Öyle olmalı. Bu yokluğun bize senden armağan olduğunu ikimiz de biliyoruz. Sen! Bana yokluğunu veren. Varlığımı daha arama yanında. O çoktan küstü sana. Bir duruşuna bir bakışım, bir gülüşüne bir gözyaşım, bir sana bin bana aldanışım! Küçücük günlerde  kocaman umutlarım orada mısın? Yalan bir güneş var penceremde, yalan bir gülüş dudağımda, yalan bir söz dilimde, yalan bir aşk yüreğimde. Ne kadar taşımalı sence? Cesaretsiz adımlarım yolundan döndü işte. Hiç bakmaz mısın olduğum yere? Görmez misin diğer gelenlerden benim gidişimi? Ya bir gün görmek isterse yüreğin nereden bulursun beni? Kırgınlıklarım geri getirir mi düşlerimi? Efkâr mı bunun adı yoksa hasret mi? Efkârım hasretimden mi? İkisinin bileşimi yüreğime ağır değil mi? Kim çek dedi bana öyle mi? İçimde Tazmania 'dan daha yaramaz Safinaz'dan daha vurdumduymaz Tom kadar inatçı Jerry kadar zeki Road Runner kadar hızlı Tweety kadar sevimli bir duygu var sana beslediğim. Bilge Şirine Şirinler Ülkesi' ni terk ediyor sevdiğim hoşça kal. Barney'le Betty olamadık. 

GİDECEĞİM AMA BEN

Armağansın gönlüme başka gönüllerden arttığınca
Yitik kelimelerle dışarı çıkınca sevdiğim son baharsın
Gördüğüm hayattır gözlerinin içinde
Derin yalnızlıklardan geldim olduğun yere
Minik tebessümlerine ortak oldum

Güldüm samimiyetle
Eline uzanışım yersiz değildir
Kokuna sarılışım değil boşuna
Akşamsa akşam sabahsa sabah yanında
Kırıldım da elbet şu kısacık zamanda
Sana değil aslında hep bana
Farklı yerlerden geliyorduk ama düşmüştük aynı boşluğa
Ve ben çıkmak için tutundum sana
Diyorsun ya "gideceğim ama ben"
Kalacağını hiç düşünmedim zaten

ADI YOK

Düşmemişti senden önce gönlüme
Alaturka sevdalarla geçirdiğim ömrüme
Aşk.
Değmemişti kimsenin
Seni sevdiğimden beri elleri ellerime
Yersiz korkularımla seni beklemekteyim
Kaybolmuş ismim isminin gölgesinde
Diğerleri gibi değilim
Dediğin gibi  inandım söylediğin her söze
Yarıda kalmış bütün senaryolarım
Sonunu izlemekten korktuğum filmler gibisin
Radyoda dinlediğim şarkıların içinde anlatılan hep sensin
Hadi bunu bana o söylesin dediğimde gülenlerin hayretindesin
Seni sevdim
Yorgun düşmüş hayatına tutuldu hislerim
Sağanak yağmurlar gibi birden geldin
Derin yalnızlıklarımın kuytusunda
Adını koyamadığım kahramanımsın
İçimden, benden, gizimsin
Seni sevdim

Aşkın altında, üstünde tüm sevmelerin
Gülümsemelerimle maskeledim kıskançlıklarımı
Beni kıskandığını söylediğinde hayretle sevindim
Seninle anlamlı kıldım hayatı

Sana rüyalar gördüm, sana irkildim
Sen şimdi uzakta başka bir şehirde 

Başka bir gönülde bilirim eğlenmektesin
Gönlüm biliyor gerçeği
Ben senin gelişine kurulmuş saatlerimle beklemekteyim
Ya gelmezsen diye tetikte duran korkularıma söz geçirmek mümkün mü dersin?
Sen şimdi o yerde başka biriyle, benden çok ötede
Ben şimdi burada seni düşlemekte ve gerçeğe küsmekteyim
Gelirsin bilirim
Ama gelip de sever misin emin değilim.

KİRAZ BAHÇESİ

Oradaydın

Eğilmiş saklanıyordun gözlerimden
Sürekli beni beklediğin halde geldiğimde kaçıyordun
Biliyordum

En güzellerini bana saklardın topladığın kirazların
Ve ağaca çıkmamı istemiyordun
Ha düştü ha düşecek kaygısı tuhaflaştırıyordu seni
Hep ürkek bakıyordun arsız gözlerime
Nedensiz küsüyordun
Hadi barışalım dediğimde anlıyordum
İçinde bizi kutsallaştırıyordun
Çıplak ayak dolaşmaktan hoşlanıyordum ben
Sen her yere dikkatle bakıyordun
"Bu kız öldürecek beni" diye mırıldanırken duydum seni kiraz bahçesinde
Bu bahar çiçeklerini açarken göremediğim ağaçların
Meyvelerine ellerimi uzatırken ben senden seni çalmışım fark edemedim
Seni orada bıraktım
Ben kendime gelemedim
Lütfen bekleme artık

Bitti mevsim
Ben kiraz bahçesinde sevdiğin o kız değilim

BİTİM ÇİÇEĞİ

Balıkçının oltasına takıldı umutlarım
Denizin dibinde yitirilen duyguları ararken
Bir el çekiverdi yeryüzüne
Ayrı kalma korkusu ve hüzün kokusuyla dolu denizler
Yosunlar

Gözlerin de orada kaldı
Ellerin suların akıntısına avuç açacak artık
Birlikte olmak yok
Birlikte ağlamak, gülmek
Bitiyor her şey an geçmesin
Kargaşaların yarattığı fırtınalarda
Benden geriye kalan, bitirilen yaşam
Senin dünyanda denizlerde açan bitim çiçeği
Gözyaşlarım yanında hiç kalır
Serseri balıkçı
Serseri yâr
Ağlıyor denizler diyar diyar

FATMA

Bugün ben son kez içimde taşıdım seni yalnızlığım
Fark ettin mi?
Terk etmeyeceğim dediğin yüreğim seni terk etti
Umutsuz dalgınlıklar bitti bugün
Yarın diye diye başladım güne
Fark ettin mi yüreğim?
Başardık işte bitirdik mutsuzluğu
Bugün doğduk
Bugün çok mutlu olduk.

GİTME

Gülüşünde saklı hayata sarılmalarım
Nedensiz sevmenin eşiğinde
Nedeni bir dünya gerçekten hayale yolculuğumsun.
Dünya! 

İçine düştüğümden beri beni sancılara salan
Seni karşıma çıkaran...
Geldiğim yerden uzakta
Gülüşünde hayatın bütün tatları
Baharatları gizli
Seninle ben olmak
Beni anlamlı kılan sen olmak
Kandıran kalbimin çocukluğunda seninle
Aklıma geleni yazdım yine
Noktası virgülü olmadan
Şimdi ünlem kullanmak istiyorum
Gitme!

MESAFE

Zamanı sensiz gerilere atarken

Yol alıyorken yenilere
Takılıp kalıyorum adına
İmkansız kılan varlığını benim dünyama
Yasaklayan yaralanmalardan kurtulup  sana gelmek
Olsan burada diye başlayan cümlelerimi sensizliğimde düşler tamamlıyor
Dönüyorum yanıma sen sandığım başkası
Başka türlü bakıyor pişmanlığıma
Bitiremezken kendimle kavgalarımı 
Sensizliğe saplanıp kaldım ya acıtıyor canımı
Neden bu kadar uzaksın?
Neden ben sana yakın değilim?
Gelmeye çalışsam sana varabilecek miyim?
Gönlümde olanı senden alabilecek miyim?
Uzağım
Yine peş peşe içiyorum sigaraları
Çay istiyorum; demli, sıcak
Seni hatırlatan duygularla yudumlanacak
O açık çay içiyor ve gülüyor olur olmaz her şeye
Yazık diyorum içimden sen olmaya çalışan sen olamayan herkese
Kırgın aşklar oyunu oynuyorum
Körebe oynar gibi
Onlar bilmiyor gözlerimi açtığımda seni görmek istediğimi
Bende görmüyorum onları
Seni yakalamak varken uğraşmaya değer mi?
Uzaksın işte
Akşam serinliğinde tenime ortaksın
Sana uyuyup sana uyanan gönülde
Aklımda kalan tek aşksın

BAYRAM

Birlikte gülmenin değerini anlatmak zor. Birimizin karası varken diğerimizin pembelerine sarılmak için gerek yok davete. En minik yürekten en büyüğüne hep benzer heyecan. Kapı arkası konuşmalarımızın ayyuka çıktığı, kahkahalarımızın gürültüsünde bol sarılmalı bir bayramdı. İçimizdeki coşkunun yansıdığı gözlerimizde biriken uykusuzluğa rağmen sabahı bulan birlikteliğimizde hep olduğu gibi sevgi vardı. Yarınlarda daha da büyüyerek çoğalacağımızı biliyorum. Yeni gülüşler ekleyeceğiz hayatlarımıza. Bazen de yaşlar olacak elbet ama biz hep bir arada olacağız. Yeni gelenlere sarılarak eskimeyen birlikteliğimize yeni heyecanlar katacağız. Hayatıma kattığınız anlamı, samimiyetinizi, gülümsemenizi, küsmenizi, sarılmanızı, aşık olmanızı seviyorum kuzenlerim. İyi ki varsınız.

SEVME ÖNCESİ

Ne anlatacak kadar çok kederim
Ne susacak kadar dilsiz yüreğim
Ardında kalan yolların birinde ardından gelmeyenim.
Sıkıştırılmış hüzünler demeti elimde
El sallıyorum gidenlere
Kalanlar şaşırıyor
Ne zaman sevmek oldu bu ayrılığın öncesi?
Ayrılmak için gerekmiyor kavuşmak
Direkt ayrılıkla başladık zaten diyorum
Ayrı bir ayrılık mevsimiydi
Bize özel bize hastı güneşi
Unuttum diyorum iki kapı arası vitrin arkası sessizliği
Onu unutmak ne ki?
Markete sipariş verildi bile iki kutu mendil gerekli
Yarısı gözyaşıma yarısı yeni aşkıma
Ne zaman oldu bu ayrılık?
Sevme öncesi
Minik kıvılcımların yetmediği 
Gülümsemelerin kâr etmediği gönüle
Gönülsüz isteklere hoşça kal dedim işte
Küçük kelimelerle konuşuyorum büyümüş aşkımın yanında
Usul usul yürüyorum yarına
Unut dedim anılara
Yalnızlık içimden benden bir parça
Sığınaklar istemiyorum bu defa
Ne zaman oldu bu ayrılık?
Sevme öncesi
Ayrı bir ayrılık mevsimiydi
Bize özel bize hastı güneşi

GİT

Git.
Uzağımda adımlarına tohumlar ekme çabasından kurtar beni
Akşamdan kalma uykusuzluğunla gözlerine bakmaktan yoruldum
Bitsin çarşı pazar seni arama isteğim
Melodilerinde saklı kaldığın şarkılarını dinlemekten vazgeçeyim
İsimsiz notlarına anlamlar katarken sen ismimi özgür bırakayım
Çocukların sabah gürültüsüne yankı olayım
Toprak koksun her yağmurdan sonra buralarda kokundan başka
Kalmanı aklımdan çıkarayım
Vazgeçme oyununda uykuya dalayım
Yoruldum incinmekten, bıktım bu yersiz gidişlerden
Terk edilmiş olayım
Terk olayım
Git.

DİYORSUN Kİ

Senden sonra yıkıldı gönlümün düzeni
Seni sevme telaşında kaybetti kendini
Uyumuyorum geceleri yaşamıyorum günleri
Adını adımdan çekme, alma benden seni
Bu yer yıkıntı gittiğinden beri
Bardağın duruyor öyle bıraktığın gibi  üzerinde ismin işli
Askıda kalmış elbisen kimsesiz çocuklar misali
Kapattım balkonun kapısını üşüme diye
Söyledim çocuğa getirecek gazetelerini
Çiçeklerin özlemiş seni
Sevmiyorlar sensizken beni
Gülüşünün yankısı saklı duvarlarda
Elinin izi kalmış kapıda
Kedilere mama veren yok senden sonra
Konuşamıyorum gözlerimdeki sağanaktan
Yokluğunla başa çıkamıyorum
Hala notlar yazıyorum iş dönüşü okuman için
Ve vazgeçtim diyorsun hayattan
Hayattan vazgeçmek niçin?

SENDEN SONRA

Bahar senden sonra bende mevsim
Dallarımı basan çiçeklerin kokusunda saklı tenin.

BİZ

Seninle ben

Hayatın ucunda

Seninle ben

Bir bakışta

Seninle ben

Derin soluk alışta

Seninle ben

Çaresiz susuşta

Seninle ben

Zamansız boşlukta

Seninle ben

Gün doğarken

Seninle ben

Birleşirken

Seninle ben

Ayrılırken

Seninle ben

Konuşurken

Seninle ben

Korkuyorken

Seninle ben

Sarılırken

Seninle ben

Geçmişten kaçarken

Seninle ben

Geleceğe bakarken

Seninle ben

Başlarken

Seninle ben

Biterken

Seninle ben

Bizden habersiz

Seninle ben

Yaz akşamlarına hasret

Seninle ben

Kış
Seninle ben

Yarım kalmış

Seninle ben

Yalnız

Seninle ben

İmkansız

MERDİVENDE

Bir dal sigarayla paylaştım duygularımı
Yokluğunda imdadıma yetişen
Geri dönmeni bekledim o merdivende
Utandım arkadaşlardan ağlarken
Sen merdivenlerden indin gülerken
Sesin uzaklaştıkça benden damlalar haykırdı ardından
Duymadın
Elimi bıraktı ya ellerin
Kapadın ya gözlerini
Arkanı dönüp gittin ya
Yıktın ya yüreğimi bu kaçıncı defa
Yine fax çektim ardından yine içtim sigaramı
Yine güzeldi kuşlar, ağaçlar, yalancı da olsa insanlar
Yine güzeldi Elif güleyim diye çabalarken
Dudağından döküldü mısralar
Ey gönlüm diye başladı sonu gelmedi
Herkes sonunu kendi getirdi
Sen gittin ardında ben kara bir yığın
Öfkeli biliyorum öfkeli ama
Ayseda suskun
(Nisan 2000)

SAHTE

Kimse gerçek değil

Sahte üstüne düşler kurduğun hayat

Sahipsiz aşklar birikintisi

Aldanış oyunu sahnedeki

Gülme eyleminde dudaklarının sahte kıvrımları

Adı sanı yok birlikteliklerin

Gönlüne dert düşen derde salıyor dertsiz sandığını

Yarım ağız söylenen cümlelerin ortağı diller

Demode yerinde istekler

Yersiz şikayetlerin birleştirdiği bakışlarda

Başkalaşmalar moda

Elini uzattığın el onun değil

Senin değil uzatma isteğin

Yalnızlığın kimsesi çok artık

Adam akıllı yalnızlıklar kapalı kuytularda

Adını sahte adların yanına koyma isteğin yersiz değil

Bunca aldanışın bunca oyunun içinde

Yalan olduğunu düşünmen yalan değil

Kimse gerçek değil

HADİ GİT

Hadi git

Zaten hiç gelmedin ki
Bakışın vardı  düşmandın dostum olmadın ki hiç
Uzaktın yakınlaşmadık sevgisiz
Hadi git

Buralar bana hep sensizdi sana bensiz
Bundan sonra ne fark eder yapabilir bizsiz
Hadi git 

Yüreğim alışmasın varlığına
Gülme konuşma daha fazla
Etkilenmemek olanaksız  etkilenmek hata
Hadi git
Ardında kalanlara birkaç anı bırak
Ve bana dostluğun yeter  düşman olmadığımızı hatırlat
Hadi git

Gün ışığı terk ederken buraları
Bırak  sensiz tadına varsın yalnızlığım gecenin
Çok geç birleştik ama boş ver kader diyelim
Hadi git

Ama unutma beni
Kırgınlıkları, barışları, gülüşleri
Paylaştık bazı şeyleri adı neydi?
Hadi git

Zaten hiç gelmedin ki

NİHAYET SEN

Zamanın yüreğine yıktığı aldanışları atlatmak için

Yalanlara sarılışların boşuna olduğunu anladığında

İnadına birileri çoğalırken sen tek kaldığında

İçtiğin çayın şekerini bir türlü ayarlayamadığında

Gülmek canını acıtmaya başladığında

Güneş ısıtmadığında, yağmur ıslatmadığında

Geceler uzayıp günler kısaldığında

Gerçekler bitip hayaller başladığında

Sebepsiz yaşların zamansız baskılarında

Yalnızlığın senden daha arsız olduğunu anladığında

Kalbinle aklın ayrı yolları aynı kişi için seçtiğinde

Kendin olmaktan çıkıp ben olmaya başladığında

Her tabelada ismimi okuduğunda

Her yol bana çıktığında

En sonunda karar verip yoluma adım attığında

Hiç korkma ben gibi gel

Gel ki anla daha yolun başında olduğunu

Gel ki anla benim yokluğumu