SEVME ÖNCESİ

Ne anlatacak kadar çok kederim
Ne susacak kadar dilsiz yüreğim
Ardında kalan yolların birinde ardından gelmeyenim.
Sıkıştırılmış hüzünler demeti elimde
El sallıyorum gidenlere
Kalanlar şaşırıyor
Ne zaman sevmek oldu bu ayrılığın öncesi?
Ayrılmak için gerekmiyor kavuşmak
Direkt ayrılıkla başladık zaten diyorum
Ayrı bir ayrılık mevsimiydi
Bize özel bize hastı güneşi
Unuttum diyorum iki kapı arası vitrin arkası sessizliği
Onu unutmak ne ki?
Markete sipariş verildi bile iki kutu mendil gerekli
Yarısı gözyaşıma yarısı yeni aşkıma
Ne zaman oldu bu ayrılık?
Sevme öncesi
Minik kıvılcımların yetmediği 
Gülümsemelerin kâr etmediği gönüle
Gönülsüz isteklere hoşça kal dedim işte
Küçük kelimelerle konuşuyorum büyümüş aşkımın yanında
Usul usul yürüyorum yarına
Unut dedim anılara
Yalnızlık içimden benden bir parça
Sığınaklar istemiyorum bu defa
Ne zaman oldu bu ayrılık?
Sevme öncesi
Ayrı bir ayrılık mevsimiydi
Bize özel bize hastı güneşi

GİT

Git.
Uzağımda adımlarına tohumlar ekme çabasından kurtar beni
Akşamdan kalma uykusuzluğunla gözlerine bakmaktan yoruldum
Bitsin çarşı pazar seni arama isteğim
Melodilerinde saklı kaldığın şarkılarını dinlemekten vazgeçeyim
İsimsiz notlarına anlamlar katarken sen ismimi özgür bırakayım
Çocukların sabah gürültüsüne yankı olayım
Toprak koksun her yağmurdan sonra buralarda kokundan başka
Kalmanı aklımdan çıkarayım
Vazgeçme oyununda uykuya dalayım
Yoruldum incinmekten, bıktım bu yersiz gidişlerden
Terk edilmiş olayım
Terk olayım
Git.

DİYORSUN Kİ

Senden sonra yıkıldı gönlümün düzeni
Seni sevme telaşında kaybetti kendini
Uyumuyorum geceleri yaşamıyorum günleri
Adını adımdan çekme, alma benden seni
Bu yer yıkıntı gittiğinden beri
Bardağın duruyor öyle bıraktığın gibi  üzerinde ismin işli
Askıda kalmış elbisen kimsesiz çocuklar misali
Kapattım balkonun kapısını üşüme diye
Söyledim çocuğa getirecek gazetelerini
Çiçeklerin özlemiş seni
Sevmiyorlar sensizken beni
Gülüşünün yankısı saklı duvarlarda
Elinin izi kalmış kapıda
Kedilere mama veren yok senden sonra
Konuşamıyorum gözlerimdeki sağanaktan
Yokluğunla başa çıkamıyorum
Hala notlar yazıyorum iş dönüşü okuman için
Ve vazgeçtim diyorsun hayattan
Hayattan vazgeçmek niçin?

SENDEN SONRA

Bahar senden sonra bende mevsim
Dallarımı basan çiçeklerin kokusunda saklı tenin.

BİZ

Seninle ben

Hayatın ucunda

Seninle ben

Bir bakışta

Seninle ben

Derin soluk alışta

Seninle ben

Çaresiz susuşta

Seninle ben

Zamansız boşlukta

Seninle ben

Gün doğarken

Seninle ben

Birleşirken

Seninle ben

Ayrılırken

Seninle ben

Konuşurken

Seninle ben

Korkuyorken

Seninle ben

Sarılırken

Seninle ben

Geçmişten kaçarken

Seninle ben

Geleceğe bakarken

Seninle ben

Başlarken

Seninle ben

Biterken

Seninle ben

Bizden habersiz

Seninle ben

Yaz akşamlarına hasret

Seninle ben

Kış
Seninle ben

Yarım kalmış

Seninle ben

Yalnız

Seninle ben

İmkansız

MERDİVENDE

Bir dal sigarayla paylaştım duygularımı
Yokluğunda imdadıma yetişen
Geri dönmeni bekledim o merdivende
Utandım arkadaşlardan ağlarken
Sen merdivenlerden indin gülerken
Sesin uzaklaştıkça benden damlalar haykırdı ardından
Duymadın
Elimi bıraktı ya ellerin
Kapadın ya gözlerini
Arkanı dönüp gittin ya
Yıktın ya yüreğimi bu kaçıncı defa
Yine fax çektim ardından yine içtim sigaramı
Yine güzeldi kuşlar, ağaçlar, yalancı da olsa insanlar
Yine güzeldi Elif güleyim diye çabalarken
Dudağından döküldü mısralar
Ey gönlüm diye başladı sonu gelmedi
Herkes sonunu kendi getirdi
Sen gittin ardında ben kara bir yığın
Öfkeli biliyorum öfkeli ama
Ayseda suskun
(Nisan 2000)

SAHTE

Kimse gerçek değil

Sahte üstüne düşler kurduğun hayat

Sahipsiz aşklar birikintisi

Aldanış oyunu sahnedeki

Gülme eyleminde dudaklarının sahte kıvrımları

Adı sanı yok birlikteliklerin

Gönlüne dert düşen derde salıyor dertsiz sandığını

Yarım ağız söylenen cümlelerin ortağı diller

Demode yerinde istekler

Yersiz şikayetlerin birleştirdiği bakışlarda

Başkalaşmalar moda

Elini uzattığın el onun değil

Senin değil uzatma isteğin

Yalnızlığın kimsesi çok artık

Adam akıllı yalnızlıklar kapalı kuytularda

Adını sahte adların yanına koyma isteğin yersiz değil

Bunca aldanışın bunca oyunun içinde

Yalan olduğunu düşünmen yalan değil

Kimse gerçek değil

HADİ GİT

Hadi git

Zaten hiç gelmedin ki
Bakışın vardı  düşmandın dostum olmadın ki hiç
Uzaktın yakınlaşmadık sevgisiz
Hadi git

Buralar bana hep sensizdi sana bensiz
Bundan sonra ne fark eder yapabilir bizsiz
Hadi git 

Yüreğim alışmasın varlığına
Gülme konuşma daha fazla
Etkilenmemek olanaksız  etkilenmek hata
Hadi git
Ardında kalanlara birkaç anı bırak
Ve bana dostluğun yeter  düşman olmadığımızı hatırlat
Hadi git

Gün ışığı terk ederken buraları
Bırak  sensiz tadına varsın yalnızlığım gecenin
Çok geç birleştik ama boş ver kader diyelim
Hadi git

Ama unutma beni
Kırgınlıkları, barışları, gülüşleri
Paylaştık bazı şeyleri adı neydi?
Hadi git

Zaten hiç gelmedin ki

NİHAYET SEN

Zamanın yüreğine yıktığı aldanışları atlatmak için

Yalanlara sarılışların boşuna olduğunu anladığında

İnadına birileri çoğalırken sen tek kaldığında

İçtiğin çayın şekerini bir türlü ayarlayamadığında

Gülmek canını acıtmaya başladığında

Güneş ısıtmadığında, yağmur ıslatmadığında

Geceler uzayıp günler kısaldığında

Gerçekler bitip hayaller başladığında

Sebepsiz yaşların zamansız baskılarında

Yalnızlığın senden daha arsız olduğunu anladığında

Kalbinle aklın ayrı yolları aynı kişi için seçtiğinde

Kendin olmaktan çıkıp ben olmaya başladığında

Her tabelada ismimi okuduğunda

Her yol bana çıktığında

En sonunda karar verip yoluma adım attığında

Hiç korkma ben gibi gel

Gel ki anla daha yolun başında olduğunu

Gel ki anla benim yokluğumu