KAYGI(SIZ)

Ardını döndüğünde kaygılarım artmakta
Nedensiz sandığın hiçe saydığın aydınlığım kalıyor döndüğün kuytuda
Kesik yaram yanında kanamıyor sanma
Düşmüş kırılmış kaç tutunacak bağı varsa hayattan
Aldanmaktasın dudağımdaki kıvrımlara
Anladım anlamamaktasın içimdeki gizini
Saklı kalsın istersin

Sakladığımdan belki
Tanımıyor olabilirim sevdiklerini
Bilmiyor olabilirim bildiklerini
Anlamıyorum sanma hissettiklerini
Bir patlamanın ortasındayım
Kulaklarım sağır olmuş gürültüden
Sen hiç konuşmuyorsun
Ben hiç susmuyorum
Senin sessizliğinde benim yersiz kelimelerimle nereye varılabilir?
Olduğumuz yerde kalmalı, yok mu saymalı sence?
Ayılmam gerek etkinden kurtulmak için
Yanlış yürüyorum sanma sadece adımlarım biraz ürkek
Kader deyip saklanmak da var elbet
Senin deyip yüz çevirmek...
Benim sandığım bunca yüreğime yığılan bu şey ne?
Bu şey neden?
Bu şey kimden?
Karanlıklar
Kararmaktalar