ÇİY

Ben bulut oldum

Dağ oldum

Deniz oldum

Kovdun gidenin oldum 

Sevdin yarenin

Küstün kavgan oldum

Barıştın kavuşman oldum 

Bir elinden tutan olamadım

Şöyle dolu dizgin

Şöyle dörtnala 

Gece oldum 

Gündüz oldum

Güneş oldum 

Ay oldum

Yıldız oldum

Yok sığamadım yüreğine

Ben dalında zeytin tanesi 

Toprağında bereket oldum

Çiy oldum

Yağmur oldum

Kar oldum

Yok sığamadım yüreğine

Pencerenden seyre daldım dünyayı

Açtım kapıları

Buyur ettim baharları 

Estin savurdun yel oldun

Perde oldum 

Kilit oldum
Yol oldum

Savrulan oldum 

Yok sığamadım yüreğine

Sen sustun lal oldum

Konuştun kelime

Şiir oldum şarkı oldum

Güldün cennet oldum

Gittin cehennem

Odun oldum

Ateş oldum

Kor oldum 

Yok sığamadım yüreğine

Hastayken annen oldum
Başardığında baban
Gurur duydum
Abin oldum
Kardeşin oldum
En yakın arkadaşın
Kirpiğin kaşın oldum
Yok sığamadım yüreğine

OYSA BEN

En sevdiğin yerinden bölmüştüm yüreğimi
Nereye koyduğunun bir önemi yokmuş gibi.

BOŞLUK

Darıldığım şehirler var
Darıldığım vapurlar
Darıldığım akşamlar var
Günler var darıldığım
Darıldığım kelimeler var
Unuttuğum sözler
Bırakıp gitmeler var 

Kırıldığım
Darıldığım mevsimler var
Yağmurlar, rüzgarlar var
Şarkılar var darıldığım
Şiirler var eksik
Şiirler var yarım 

Kırıldığım
Darıldığım güneş var
Denizler var darıldığım
Darıldığım papatyalar var
Güller var darıldığım
Saatler var suskun 

Kırıldığım
Darıldığım sevdalar var
Hasretler var darıldığım
Darıldığım erik ağaçları var
Yazlar var darıldığım
Kokun var uzak 

Kırıldığım
Darıldığım yeminler var
Adaklar var darıldığım
Adın var uzağımda
Adım var yok saydığın

Kırıldığım
Darıldığım düşler var
Yollar var darıldığım
Gidişime alınmış biletler
Kemirir durur yüreğimi
Dur demeyişin var 

Kırıldığım

Darıldığım bir sen var
Bir ben var darıldığım

MAVİ ÇİÇEK "DÜŞ"

Düş
Senin ellerinde
Ve kirpiklerinde
Ve sesinde
Yolculuk telaşı
Gözlerimde
Sancıyor.
Düş
Tut ellerimden
Ve kirpiklerime eğil
Ve sesime karışsın sesin
Sana vardığında yol
Gözlerin de
Gülüyor.
Düş
Bir tenha sokak adam
Köşeleri ıssız bir kadın
Keskin
Biçimsiz bir hasret
Uğultular asılı camlardan
Sızıyor.
Düş
Kış bahçelerinde
Solgun dudaklar
Donmuş bakışlar
Buz kesiği sızılar
Kırık dökük saksılardan bakıyor.
Düş
Bir yaban arısı
Bir gök
Bir deniz
Bir toprak
Bir su
Bir mavi çiçek.

BEN SENİ UNUTURUM

Ben seni unuturum
Duramazsın.

Tenhalaşır meydanların çiçek açmaz olur ellerinde
Postane köşelerinde kaybolur mektupların.
Düşer aklından yüreğine bir minicik gülücük
Ağlayamazsın.

Vurur ömrünü olmadık  yerlerde
O çok sevdiğini sandığın oyalanmaların
Ne şarkılar anlar halinden
Ne uğruna dökülen satırlar
Kıyılarında çığlık atar fısıltılar
Susturamazsın.

Teker teker dökülür yaprakların
Kuru dallarını ayazlar sarar
İçin yanar
Yanar durur kalbin
Durduramazsın.

Uyanırım bin yıllık hasretinden
Çıkarırım üzerimden teninin izini
Sana dair ne varsa öldürüp içimde
Yaşayamazsın.

KIYI

İçinden geçen bütün ırmaklar benim
Ve dökülmeyeceğim suskunluğuna

Şehirler eskiyor
Bildik tenha sokaklar, bildik tenha insanlar
İçinden çıkılmaz bir iç yankısı
İçimden çıkamıyorum
En sevdiğim çınar ağacı bile düşman
Köşesinden dönüp gidemiyorum.

Nasılsa ağlamaya meyilli göğün altında
Kıkır kıkır dökülüyorum kadehlerle
Paramparça olduğumuz doğrudur
Ama kimse bilemiyor
Kadeh mi ben mi kırılıyorum ilk önce

Zabıtalar hep görevde 

Nereye gitsem ne yana dönsem varlar

İyi ki ellerine düşecek kadar yasak değil seni sevişim
Yoksa neler olurdu bilmek bile istemiyorum
Neyse ki bir iki satır karalamak için gelip geçiyorlar.

Hangi kente gitsem yollar bozuk bir de
Hüznüm yolları takip ediyor
Of bu iç yakan hasretin
Bir deli oyun bozan
Bir asi nar
Bir umut rüzgarı
Gözlerin yedi kıta çevreliyor beni
Pekala gülümsüyorum zaman zaman

Hayretler içindeyim
Hayretler dışındayım kaç zaman
Ne yıl hesabı ne gün hesabı yapacak değilim
Sayınca dayanamam
Belki de dayanırım da ne gereği var
Yokluğunun çetelesini tutmanın
Bin iki yüz elli gün desem ne değişecek
Mümkünü var mı zamanı durdurmanın
Gülüşünü ekmişler yollara hepsini kokladım

Allanıp pullanmış masalara
Sarımsaksız mantı sipariş ediyorlar
Buzsuz rakı içiyorlar
Tereyağsız yumurta yiyorlar
Sensiz beni süzüyorlar
Sensiz beni üzüyorlar
Hasretin delip geçiyor yüreğimi.

Ne kalmış ki geriye
Ne masada kahkahalar ne bir bahar kırıntısı
Kokun ziyan ellerde

İçinden geçen bütün ırmaklar benim
Ve dökülmeyeceğim suskunluğuna.

VE SONRA

O gitti
Her neyse oydu bitti
İçinden geçtim
İçimde soldu, yitti.

KAL

Karası
Kahreder ellerinin değdiği her yeri
Bu gitmek öldürür seni.

YABANCI

Bazı şeyler hiç değişmiyor oysa

Ne çok şey anlatacaktı kim bilir soluklanmak için durduğu yolda
Tepesinde güneş
Ah bu öğle vakitleri
Ah bu azgın, ah bu kalabalık  yalnızlık
Ah bu paha biçilemez umutları olmasa
Olduğu yerden siktiri çekecek dünyaya
Söylemeye gerek var mı sahiden
Belli değil mi niçin yolda ?
Sanki  dünyanın yükünü sarmış sırtına haspam ha babam çekiştiriyor
Ara sıra aklına gelirse sevdiğinin ne âlâ
Elinde parçalanmış fotoğraflar, özenle saklanmış bir beyaz toka
Neyse diyor koyuyor çantasına
Ha sevdiğim dediği bırakıp gitmiş bunu yedi kat yabancı eller gibi
Bilmeyen mi kaldı Allah aşkına?
Bazı şeyler hiç değişmiyor oysa
Baksan pür neşe salkım saçak çiçek açmış
Baksan dilinde rengarenk şarkılar
Oysa takılıp kaldığından beri o vefasıza
Kanı yaşına karışır durur
Adım başı yolunu gözleyen varmış gibi bir de bakmaz mı arkasına
Yanlış yazılmış olamaz ya kaderi tövbe haşa!
Bazı şeyler hiç değişmiyor oysa
Mesela ayak numarası hâlâ otuz yedi
Ama saçları uzuyor, kısalıyor
En sevdiği renkler listesinde yeşilin hatırı hâlâ büyük
Ve limonlu dondurma dendiğinde duruyor akan sular
Otur iki çift laf edelim desen hemen kaçıyor
Ne zaman konuşacak olsa bir felaket haberiyle yutkunup kelimeleri
İyiyim demiş, güçlüyüm demiş
Aman be sen de istemezse istemesin, giderse gitsin demiş
Demiş demesine de
Ellerin yalancısıyım ben de  her gece kedere sarılıp uyurmuş
Her gece bin korku
Yedi başlı dev sokulup koynuna öldürmesin diye onu
Dualar eder, güzel düşler kurar 

Hadi inşallah dermiş güzel olacak yarınlara

Bazı şeyler hiç değişmiyor oysa

HÜZÜN ŞİMDİ ELLERİN

Ne gece kalır geriye ne gam
O apansız sevda izleri
O tatlı telaşlar
O yalvar yakar sokuluşlar da biter.

Bir ellerin kalır geriye
Ellere teslim
Hüzün şimdi ellerin.

KÜSKÜN

Bırakalım gitsin
Büyümesin fısıltılar
Nasılsa iyidir
Unutmuştur
Mutludur.

Üzerimde çıplak mevsimler yarışır
Bir adım bir adım daha derken
Gönül küskün
Kader arsız
Umut yorgun.

Bizden uzak gülüşlere teslim olmuş
Gönül vermiş, sevmiş
Yerden yere vurmuş, aklından çıkarmış
Onsuz da olur diye uykulara yatmış

Öncesi, onunlası ya unutmadıysa sanrısı
İçimizi esir alan kasırgası
Sonrası ve sonrası batsın.

Ne güvertesinde martılar dolaşsın
Ne camına dalgalar çarpsın
Gitsin kokumuzdan dilediğince uzağa
Ahı vahı bize kalsın.

Bırakalım gitsin.

KELEBEK

Çilek kokusuyla yaza düşünce ben
Sen  portakal bahçelerinde güze  kaldın.
Ah be adam!

Buram buram gülüşün sarmış etrafı haberin yok
Tam da burnumun direğinde sızılanıp durur.
Hak ver,  milyon kere terk ettin de yine bende durur sol yanında açan bütün çiçekler.

Ben umudumu kiraz dallarında seyre daldım 
En alından en sarısına
Şeftali bahçelerinde koynuma aldım büyüttüm
Uslanmaz hasretin sefalar getirdi
Hoş buldu varlığımın yanına ilişmeyi
Bir yaban arısı seni fısıldayıp dururken kulağıma
Yaseminler uyandı, hanımelleri süzüldü camlara
Döküldü toprağa sağanak sağanak bereketler
Hiç korkmadan döküldüm ben de
Uyudum uyandım yaza karıştım
Rengarenk kanatlarımı açtım
Bir seni aradım

Bir seni sayıkladım

Bir sana varamadım.

GÖĞE SEVDALI DENİZ

Yarınımdın sen

Sen benim gülmek için nedenlerimdin

Yandığımdın, taptığımdın
Yerim yurdum, aşımdın sen

Ömrümdün sen benim

Kalbimin sesiydin sen

Sabahlarımdın

Sükunetimdin

Ellerimdin

Avuç içlerimdin sen benim

Dilimin ucunda sevdaydın

Aşktın, candın

Canımdın sen benim

Döküldüğüm ırmaklardın

Öbek öbek açtığım baharlardın

Dallarımı basan kuş cıvıltılarımdın

Günümü aydınlatan ışık hüzmeleri

Sağımdın, solumdun, yolumdun sen

Sevinçlerimdin

Sevdiğimdin, göğümdün sen

Umudumdun sen benim

Sonsuz hayallerimdin

Tutkumdun

Kalbimi titretendin

Başımı döndüren, içime işleyendin

Şiirimdin, şarkımdın, kanımdın sen

Beyazımdın, mavimdin, yeşilimdin

Renklerimdin sen

Şükürümdün, niyazımdın, aminimdin

Tanrıya emanet ettiğimdin sen.

Kaşımdın, gözümdün, sözümdün

Hiç bitmeyen gücümdün

Onurumdun sen.

İKİ DUVAR ARASI

Ucuz bir tehdit altındayım
Ah saçma bir cebir
Sana kalsa yerle bir
Bana göre sabrın son demi
Ensemde nefesin hiç sorun değil.

O kadar sarmaş dolaş
O kadar hasret çekmiş
O kadar ömür yakmışsam
Canıma okumuşsam
Uzak dur!
Yüreğimde saklıysa dokunmak kolay değil.

Ah bu isyan
Ah bu açmaz kilitler
Sen önce kendine sor
Kim gider kimden gider?
Sustuğum her kelime dökülür orta yere
Mümkünsüz sanma yarınım uzak değil.

İki duvar arası saçlarımda yıldızlar
İki duvar arası gözlerimden dökülür
Yüzümü dönsem güneş haline ağlar
Yollar kısalır yollar uzar
Dermanım umurumda değil.

GÜNEŞE VEDA

Pazar
Öğleden sonra
Kapılar açılıyor
Kapılar kapanıyor
Apansız, sağır edici  bir gürültü
Esir alıyor bedenimi
O hayranı olduğum senden soğuk bir git
Unutmam asla!

Pazar
Öğleden sonra
Kederler saçılıyor ortalığa
Susturmaya çalışıyorlar beni
Adın yasaklanıyor
Adına yazık
Adından adımı o pazar  ayırdık
Unutmam asla!

Pazar
Öğleden sonra
Küfürler basıp geçiyor üzerimden
Cehennem ateşleri yanıyor yüreğimde
Dilim dönmüyor
Gözlerim görmüyor
Unutmam asla!

Pazar
Öğleden sonra
Sahte bir bahar söz dinlemiyor
Tutturmuş bir esmek yaza varacak güya
Ne görse gerçek sanıyor
Beni karakışta kimsesiz bırakıyor
Unutmam asla!

Pazar
Öğleden sonra
İmkanı yok diyor biri
Unut gitsin bir diğeri
Geri gelecek demeye varmıyor kimsenin dili
Son nefesini veriyor  ortalıkta bir yaban kelebek
Ne acı bir ölmek
Unutmam asla!

Pazar
Öğleden sonra
Seviyor elleri
Beni hiç sevmediği kadar
Beni hiç sevmediği gibi
Ömrüne ortak ediyor, ömrümden çalıyor
Bağır çağır faydası yok
Gidiyor

İşte bitti gidiyor
Unutmam asla!

Pazar
Öğleden sonra
Yıkılıyor evim
Gidiyor geleceğim
Devriliyor devrilmez dediğim yüreğim
Unutmam asla!

KARANLIKLA DANS

Pazar
Öğleden sonra
Uyanıyorum
Dilimde bin şükür, bin dua; yüzünü seyre dalıyorum
Bin renkli bir türkü tutturuyorum
Dağınık saçlarımı tepemde topluyorum
Seni sevdiğimi fısıldıyorum
Unuttun mu yoksa?

Pazar
Öğleden sonra
Uyanıyorsun
Ellerinden ayırmadan ellerimi, resmediyorum yüreğime seni
Masada mis kokular ne mutlu bir pazar
Unuttun mu yoksa?

Pazar
Öğleden sonra
Simitsiz kahvaltı mı olurmuş Allah aşkına?
Yumurtayı nasıl seversin bilirim
Beni nasıl sevdiğini bildiğim gibi
Unuttun mu yoksa?

Pazar
Öğleden sonra
Sen gökkuşağı gibi doğdukça üzerime
Gülücükler saçılıyor ortalığa
Yaramaz bir çocuğum ben senin yanında
Yorulmak nedir bilmeyen
Unuttun mu yoksa?

Pazar
Öğleden sonra
Çıplak ayaklarım koşturuyor toprakta
Çiçekler dikeceğiz bahçemize
Rengarenk ışıl ışıl çiçekler
Söz vermiştin
Unuttun mu yoksa?

Pazar
Öğleden sonra
Fincan yok, çay bardağında kahvelerimizi yudumlarken uzun uzun bakıyorsun
Sakın gitme diyorsun, hep kal yanımda
Unuttun mu yoksa?

Pazar
Öğleden sonra
Sımsıkı sarılıyorsun bana
Küçücük kalbimde kelebekler uçuşuyor
Kokunla sarmaş dolaş, sen benim cennetimsin
Unuttun mu yoksa?

Pazar
Öğleden sonra
Yağmur başlıyor usul usul
Toprak kokusuyla martı sesleri birbirine karışıyor
Uzaktan bir vapur geçiyor
Yanı başımda sen, dilimde adın
Unuttun mu yoksa?

Pazar
Öğleden sonra
Beyaz fanila bir bana böyle yakışıyor
Kahverengi bir bende böyle güzel duruyor
Ve kocaman gözlerim var
Öyle diyorsun
Unuttun mu yoksa?

Pazar
Öğleden sonra
Yeryüzünde ne varsa güzel olan
Aşk neye benziyorsa ayrı ayrı her insanda
Hangi lisanda yazılırsa yazılsın bütün şiirlerde
Sonu mutlu biten bütün masallarda
Bizi anlatıyorlar
Unuttun mu yoksa?