GÜNAHIM

Küfretmek günahtı değil mi?
Şimdi gidip gözlerine söveceğim.

Günahım
Sonra defalarca ölmek  diye bir şey yoktur
İki kere sevmek gibi
Kabul kan kusmak vardır tadı şerbete benzer içmesini bilene
Ben duamı ettim ve sen beni duymadın Tanrım demek bildiğin aptallıktır
Bin beş yüz yıl geçse aradan bir bok değişmez
Kokun bağımlılıktır.

Merdiven dayayıp en fazla tavan arasına çıkılır
Topuklu pabuçlar her kadının ayağını acıtır ve kim ister ki sevdiğinden ayrı düşmeyi?
İş dönüşü komşular birer tabak yemekle kapımı zorluyor
Filler asmıştım mutfağa şu bereket rivayetleri doğru sanırım
Bir de ismin silinmiş bilekliğimden

Âdi kalemle yazılmış belli
Yoksa kaderimden silinmiş olamazsın değil mi?

Dur! Acele etme unutmak için
Sana ağlıyorum diyorum sesimi kimseye duyurmadan

Kahrolsun savaşı destekleyen bütün piçler
Anneme  senden bahsettiğim günler geride kaldı
Her gün bir ayrılık nasıl olursa olsun kötü
Kalbim çokça kırılıyor

Yokluğunu çek al üzerimden
Bu yüzyıl bana hiç iyi gelmedi
Sahi küfretmek günahtı değil mi?

Hâlâ el  yordamıyla odamı bulmaya çalıştığım doğrudur
Uzun zamandır kalbimin sesine kulak vermediğim de
Gece ile aramı düzelttiğim için olsa gerek iyice havalardayım bu ara
Sonu hüsran sevdiğim sevdiğinin

Ruhunu kemiren fareler tokundan patlamış mıdır?
Tutamayıp kendimi özledim diyeceğim de çekiniyorum
Sonra fena halde aşk kokuyor ortalık gelen geçen seni soruyor
Kibar oluyorum, kadın oluyorum, aşk oluyorum
Kaderin işine gelmiyor.

Şimdi gidip gözlerine söveceğim.
Nasılsa yoksun.