KÜÇÜLEN DÜŞLERİMDE BÜYÜYEN ÇOCUKLUĞUM

Dedemin eskileri yok etmek için bir dere kenarı vardı
Bütün eskileri oraya götürür yakardı
Babaannem kızardı ama o yapardı
Her defasında gülerdim
Dedem babaannemin anılarını yakardı
Babaannem dedeme bakardı
Ben gülerdim
Evin bahçesindeki dut ağacına salıncak kurardık
Gökyüzüne uçardık
Kahkahalar atardım bütün köyü inleten
O zaman sen yoktun

Ben vardım

Küçük bir kızken

İstanbul'un yoğun trafiğinde
Salı pazarı girişinde
Hemen Doğancılar' ı geçince aşağıda sahilde
Okula giderken
Annemin yaptığı fındıklı kurabiyelerden alırdım elime
Tadına doyum olmazdı
Akşam eve dönüşte teyzem olurdu
Uzun yıllarının hikayelerini dinlerdim
Öylece uyuyakaldığımda hep güzel şeyler görürdüm rüyamda
O zaman bütün sabahlar keyifliydi
Önlüğümü giyerken arkadaşlarım  beklerdi
Hele mevsim kışsa kar beni hep hasta ederdi
Leblebi tozu yerdik ne büyük keyifti
Babamın iş dönüşü getirdiği çikolatalar hepsinden güzeldi
Yazın çilekleri yıkar, temizler haydi oyuna ara verin derdi
Bisiklete binerdik arkadaşlarla Çengelköy yolunda
Her defasında yarışırdık ve illa birimiz düşerdik
Kına geceleri olurdu mahallede
Biz orada dağıtılan çerezleri almak için
İlk konukları olurduk bütün kına gecelerinin
Bizden büyükleri anlamazdık

Bu tören neden?
Bir kız ağlarken eğlenen bu insanların nesi var derdik
O kızı oradan kurtarabilir miydik?
Boş ver derdi içimizden biri oyunumuza dönerdik
Saklambaç oynardık
Saklanmayı biz o zaman öğrendik
Ben küçük bir kız çocuğuydum

Sen yoktun
İp atlardık sokağın ortasında, çekirdek çitletir, ciklet çiğnerdik
En büyük balonu kim yapacak diye iddialaşırken çok güzeldik
O zaman sen yoktun

Ben vardım

Küçük bir kızken
Takunyalar severdim

Kırmızı pabuç giyerdim
Bakkala giderdim

Ekmeğin ucunu yerdim
Saçlarımı örerdim

Gülerdim hep gülerdim

Ben büyüdüm mü?
Büyüdüm

Acım büyüdü
Hepimiz büyüdük

Kocaman olduk
Biz büyüdük savrulduk
Biz büyüdük unuttuk
Biz büyüdük ağladık
Biz büyüdük öldük
Sen büyüme içimdeki küçük kız biz yeterince büyüdük.