28 Ocak 2010 Perşembe

KAYIP DUVAK

Kendimden kaçıyorum ben.Senden ayrı düştüğümü anladığımdan beri,senden değil benden kaçıyorum . Ne zaman biz onca savrulduk dersin sevdiğim?Seninle yaşadığımız bin bahar,bir kışla unutulup gidecek miydi? Değmiyor muydu tarifsiz bir aşkla gözlerimiz birbirine, yaşadığımız bütün ayrılıkların sonunda? Dua mı diyorsun sen ayrılığımıza,kader mi diyorsun? Biz ayırmadık mı bizi bizden? Bir sen, bir sen derken,bir benden olunca yerle bir olan gönüllerimizi,nihayetinde biz susturmadık mı zorla? Gitme demediğin,yapma demediğin,bütün ayaklanmalarıma,bütün isyanlarıma bir tek kelimenle,bir tek kal işaretinle son verip,yeter deyip kurtarsaydın bizi,şimdikinden daha kötü olmazdı değil mi sevgili? Senin yokluğun benim ömrümün belalısı.Birlikte geçireceğimiz günlerin ,iki dudağının arasında can verip gitmesi hangi nefret yazgının suçu? Hangi kaderden bahsediyorsun ? Seninle uyuduğum akşamların,sana varan sabahlarından kovup beni,bu akşamlara salmasaydın ne olurdu söyle ,söyle be sevgili? Dayanamıyorum artık,yokluğunun zehrinden içerken yudum yudum,hergün senden daha uzağa,daha da tuzağa varan yollarda yürümekten yoruldum.Şimdi beni başkalarına yar eyleyip,beddualarla yollarını lanetlediğim ellerin koynuna mı yar olacaksın sen de ve biz buna yazgı mı diyeceğiz söyle? Yıllar geçip giderken,bizi unutacağız üstelik öyle mi? Alnıma kondurduğun buseleri,senin kıyafetlerinin içinde oyunlar türettiğim akşamları,papuçlarının içine bıraktığım notları,eve varır varmaz ,hadi bakalım çay yapma vakti dediğinde,en lezzetli çayları birlikte yudumladığımızı,kabuslarımdan irkildiğimde,ben buradayım demeni,sarılmalarımızı,bozuk paralarını çantama doldurup,illaki gezmeye gitmek zorundaymışız gibi dışarı çıkıp,kavga ederek eve döndüğümüz o akşamı ,krem rengi şapkamı,okuduğumuz şiirleri,hadi okuduklarımızı geçtim ya birbirimize yazdıklarımızı,birbirimizden habersiz,birbirimiz için kurduğumuz hayalleri,seni, beni,birlikte uçurtma yapıp güleceğimiz geleceğimizi,çocuklarımızı,bahçende açan gelin duvaklarını aldığımız günü,aç kaldığım o akşam yaptığım kaprisi,avuçlarıma yağmur biriktirdiğim yolculuklarımızı ,yazımızı,kışımızı,deniz kenarında koşturduğum anlarda beni seyreden seni,şımarık beni...Hepsini ama hepsini unutup ,başka hayatlara sokulmaya devam edeceğiz ,öyle mi? Şimdi gözlerimin önünde yerle bir olan düğünümüz,birden bastıran yağmurla çamurlara karışan gelinliğim,papatyalardan örülmüş tacım sırılsıklam olup giderken,kayıp duvağımı nereden bulacağım ben?

9 yorum:

pofidiksekerim dedi ki...

ne oluyor bilmiyorum...

yorumun içimi acıttı...bloğuna bakmak istedim...

sadece öylesine bi yazı ise ki öyle görünmüyor...sorunlar var...

1.5 yıl önce yaşadığım sorunlar...koca bir yığıntı getirdi aklıma...

geçti o günler ben yepyeni bir başlangıç yaptım...

bu mutluluğu hak etmedim mi diyorum aileme...

hakkettiğimi düşünüyorum...

üzülme olanlar için kim bilir senin için tertemiz bi sayfa açılmıştır...haberin yok...

bi gün o güzel temiz sayfaya yeniden güzel şeyler yazmaya başlıycaksın....

ben buna inanıyorum...

senin de dediğin gbi...

inşallahh hiç ayrılmaz hep mutlu oluruz...

sende ama sende mutlu ol....

fatmafındık dedi ki...

Bütün hayallerin can bulduğu yerdeyim sanıyorum, senin sayfanı ziyaret ettigimde.Özellikle su papuclar ve onlarla ilgili yazdıklarını okurken, bende diyorum. Hepsinden istiyorum.Ama önce duvagimi bulmam gerek değil mı? Öyle birden , öyle icime basa basa kaybedince,gördüğüm her duvak benim sanıyorum uzaktan, yakinlasinca anlıyorum , gözün tuzağı bu ..
Teşekkür ediyorum canı gönülden..
Sevgiler Pofidikseker gelin:))

Çınar dedi ki...

Canım benim belli ki buruksun kırgınsın. Belki de bana öyle geldi. Umarım öyledir ama unutma her bitiş yeni bir başlangıçtır. Ve zaman herşeyin ilacıdır.

Sevgiler canım

fatmafındık dedi ki...

Alper,yüreğin aradığını bulur inşallah ve kaygılarının yerini mutluluklar alır inşallah..Tabi her zamanki gibi satırların öyle şiirsel ki benim yazdıklarıma yorum olmaktan fazlasını hakediyorlar..

Çınar;sevgi dolu bir yürekle karşılaştığım için mutluyum.Sizinle satırlarda arkadaşlık etmek ve samimiyetinizle huzur bulmamak mümkün değil.

HÜSEYİN USTA dedi ki...

Orhan gencebay diyorkı.
Geri döneceksen eğer,yolu biliyorsun.git diyen yokki sana gidiyorsun.aşkı sen öğretmiştin,unutmayıda öğret...
sevgili fatma fındık sanırım yukarıdakı şarkı acılarını biraz olsun hafifletir.ama bir başka şarkıdada şöyle diyor"ACI ÇEKMEYEN İNSAN YAŞAMAYI BİLMEZMİŞ"

bilge dedi ki...

duvak dediğiniz nedirki bir tül parçası zannedinki rüzgarla uçup gitti ama rüzgar onu uçururken size yeni umutlar taşıdı huzur taşıdı belki size yeni duvaklar getirir bırakın kendinizi hayat denen yaşam denen rüzgara zaman her şeyin ilacıymış sevgi ve dostlukla...

fatmafındık dedi ki...

Hüseyin Bey teşekkür ederim.
Bilge;yorumunuz için teşekkür ediyor ve size katılıyorum.Hayat sürprizlerle dolu değil mi?

böcük dedi ki...

Bırakıp gittiğin kalbinse eğer,
Bir gün mutlaka geri döneceksin,
Ve döndüğünde; kalbini avuçlarının içinde göreceksin...

fatmafındık dedi ki...

Savaş teşekkür ederim. Umarım günlerin güzel geciyordur.Görüşmek üzere, sevgiyle kal..