AYAZ

Ağırlaşıyor yoksunluğum
Çatısız yüreğim sıcak düşlerle yatma hevesinde
Oysa ortalık ayaz
Sarıp sarmalayan hasretin
Korumuyor soğuktan.

Benden hayır yok sensizliğe

Yolunu gözlüyor tüm sancılarım
Ayak sesine kurulu bütün saatler
Nikahı kıyılmış ayrılığımızın üzerinde ağlayıp duruyor akrep
Ses çıkarmıyor yelkovan

Çenesi düşük bütün düşmanlar konuşup duruyorlar hiç susmadan.

Yalınayak sana koşuyorum her gece
Omuzuna dökülüyor pişmanlıklarım
Eskiden olduğu gibi ben varım diyorsun

Korkma ben varım
Uyanıyorum yokluğunun gürültüsüyle
Olmuyor gerçekleşmiyor rüyalarım.

Sesin çınlıyor kulaklarımda nasıl yaparsın bunu derken
Kahrolan, kahreden sesin
İhanete iyice bulaştıran bizi kirleten
Ayrılığımızın sanığı firar edip giderken
Ardında bıraktığı yıkıntının arasından yükselen sesin.

Oyalandık ay geçti oyalandık yıl
Başka hayatlara karıştık

Yüreğimize sığdırmaya çalıştık onları
Oysa ne zaman kıvrılsan yatağına yastığında gülümseyişim
Ne zaman kapasam gözlerimi koynumda kokun
Sensiz hayat hayat değil

Sensiz gülmeyi unuttum.