12 Kasım 2008 Çarşamba

CANIM YANIYOR SENSİZLİKTEN

Kapısına yavru köpekler bırakılmış bir barakanın önündeyim ben
Elimi kolumu sallayarak geçebilir miyim bu yerden?
Hiç duymuyor olsam
Gözlerim de kör olsa, yüreğim hissetmez mi?
Terkedilmişler terk edenlerin çaresizliğini anlamaz mı?
Oysa ben sahile gidiyordum mehtabı seyretmek için
Olmaz mı dersin?
Ardıma bakmadan yürümek için bu yol çok mu karanlık
Ya da çok mu romantik mehtap, sahil falan?
Ne işi var bu terkedilmişlerin burada?
Hesap sormalı aslında
Bıktım sizden
Yeter artık yaklaşmayın bana
Ben gidiyorum yoluma
Rahat bırakın beni
Sen de kimsin be adam?
Kaç zamandır farkındayım hep yanımda gezinmektesin
Nereden çıktın sen?
Niye öyle bakmakta gözlerin?
Tanımıyorum seni
Hayır tanımıyorum dedim
Peki öyleyse ellerini tutmak istiyorum
Hani nerede, neden yok ellerin?
Hayalimde miydin?
Gülmekteyim
Sahile gidiyorum mehtabı seyretmek için
Zamanı yanlış olabilir ama gidiyorum işte
Kirpiğini ıslatan o yaş benim
Senin değil hissettiğin
Evet sorun var
Şu önümdeki yokuş buraya bunu kim koymuş?
Yorgun yokuşu tırmanmakta
Yorgun düşlerine düşler katmakta
Susturun şu köpekleri korkuyorum
Susturun şu adamı seviyorum
Susturun yüreğimi ben yapamıyorum
Müsaadenizle ben sahile gidiyorum

1 yorum:

Adsız dedi ki...

merhaba.aşk kavuşamamaktır devamlı gel gitler arsında arayışlardır.en önemlisi kaybetme korkusudur.güzel yazmışsınız.tebrik.ederim..