KORKAK

Yanmış kömür kokusu yakarken genzimi
Yine bildik bir yolda  aynı bozuk kaldırım
Köşeyi dönerken büfeci tanıdık
Kasap, manav, balıkçı ilk bayram harçlığımı uzatan ellerin sahibi
Delik cebimden düşmüş yere 

Şimdi kendimi arıyorum.

Hep korkmuşumdur aydınlığın sonundan
Koyu karanlıklarda beliriyor yitenler
Bedenimde izi kalmış gölgelerin ilmeği geçiyor boynuma
Asılıyor düşlerim.

Kanatsız bir kuş gördüm rüyamda
Bütün arkadaşları göçerken ılıman iklimlere
O kalakalmış kış gelen sokağımda
Yalnızlığa uyandım bu sabahta onunla.

Bu sessizliği bozsun istiyorum lâl dilimin çözülen düğümleri
Bir kapı gıcırtısıyla sona ersin sağırlığım
Kanayan yüreğim düşsün de toprağa
Melekler uğurlarken beni ben de meydan okuyayım sensizliğe
Ölüm dediğin cesaretime gömülsün.

Faili meçhul cinayetlerden arındırırken kendimi
Yakaladı ensemden beni
Göz göze geldik

İrkildim!
Ve korkuttum bir seri katili.