PETUNYALAR AÇARKEN

...
Ellerin de  kayboldu karanlıklarda
Uzun düşlerin ardından dağılırken gece
Bir iki derken saymayı unuttu kalp
Adın neydi, kaç hece?
Yaşanmaz buz, zindan yüreğinde
Soldu cennet çiçekleri daha ölünmez seninle
Neydi, için için koparıp durduğun
Uçsuz göklerden, denizlerden?
Kaç mevsim hesapladın, kaç bahar çürüttün
Hep aynı yerden böldüğün yürekte?
Günün gecesi

Sen salın
Sen dolan
Eğilip bakmam
Yanı başımda dumanı tüter
Bir uzak mazide
Sahi senin gülüşün neydi?

...