Senden sonra yıkıldı gönlümün düzeni
Seni sevme telaşında kaybetti kendini
Uyumuyorum geceleri yaşamıyorum günleri
Adını adımdan çekme, alma benden seni
Bu yer yıkıntı gittiğinden beri
Bardağın duruyor öyle bıraktığın gibi üzerinde ismin işli
Askıda kalmış elbisen kimsesiz çocuklar misali
Kapattım balkonun kapısını üşüme diye
Söyledim çocuğa getirecek gazetelerini
Çiçeklerin özlemiş seni
Sevmiyorlar sensizken beni
Gülüşünün yankısı saklı duvarlarda
Elinin izi kalmış kapıda
Kedilere mama veren yok senden sonra
Konuşamıyorum gözlerimdeki sağanaktan
Yokluğunla başa çıkamıyorum
Hala notlar yazıyorum iş dönüşü okuman için
Ve vazgeçtim diyorsun hayattan
Hayattan vazgeçmek niçin?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder