SÖZ SEVDİĞİM

Bitmeden vakit karalamalı seni sayfa sayfa
Her satırda can vermeli boyun eğmeli sunduğuna
Hani bir deli isyan savursa zembereği kırılmış dilim
Dağıttıklarını kokunu çeker gibi geri getirebilse
Bir an olsun unutsa ayrılığı

Sensizliğin ezberime işleyen gürültüsünü.

Yalan dolan bütün o acemi işi yazdıklarıma
Onca alkış tutmamış olsan

O kadar sevmemiş olsan yokluğumu
Dur! Dur! Dur! 
Savurmuş olsan bakışından deli gururuma
Avazının çıktığınca

Dur diye bozmuş olsan suskunluğunu.

Ben hep aynı çamurlu duvağın peşinde
Geceleri dağ gibi üzerime örtüp durmasam

Gölgenle baş etmek için büyütmesem yalancı sevdalıları
En beter kabusların baş düşmanı
Sesini onca yasaklamış olmasan bana

Çıkıp gelsen

Seninle kaybolsa bütün karanlık.

Yaz nasıl geçti

Kış nasıl geçiyor bir anlasam
Bir anlatabilsem

Bir varabilsem olduğum yerden sana

Bu ayrılığa bunca hoşgörü göstermemiş olsak
Bu kadar şımarmamış olsa

Hadi git sonsuza kadar uğrama bana derken
O kadar inandırıcı olmasaydın

O kadar inanmasaydın
Bu kadar keşke, bu kadar sızı, bu kadar çaresizlik kalır mıydı bana?

Son bakışının şahidi gözlerime sorsunlar acısını
Ellerime sorsunlar son dokunuşun yakışını
Tekrarı olmayan, mümkünü olmayan bir birlikteliğin
Son kelimelerini sorsunlar bana

Konuşursam parçalansın son umudum
Söz sevdiğim.