KELEBEK

Çilek kokusuyla yaza düşünce ben
Sen  portakal bahçelerinde güze  kaldın.
Ah be adam!

Buram buram gülüşün sarmış etrafı haberin yok
Tam da burnumun direğinde sızılanıp durur.
Hak ver,  milyon kere terk ettin de yine bende durur sol yanında açan bütün çiçekler.

Ben umudumu kiraz dallarında seyre daldım 
En alından en sarısına
Şeftali bahçelerinde koynuma aldım büyüttüm
Uslanmaz hasretin sefalar getirdi
Hoş buldu varlığımın yanına ilişmeyi
Bir yaban arısı seni fısıldayıp dururken kulağıma
Yaseminler uyandı, hanımelleri süzüldü camlara
Döküldü toprağa sağanak sağanak bereketler
Hiç korkmadan döküldüm ben de
Uyudum uyandım yaza karıştım
Rengarenk kanatlarımı açtım
Bir seni aradım

Bir seni sayıkladım

Bir sana varamadım.

GÖĞE SEVDALI DENİZ

Yarınımdın sen

Sen benim gülmek için nedenlerimdin

Yandığımdın, taptığımdın
Yerim yurdum, aşımdın sen

Ömrümdün sen benim

Kalbimin sesiydin sen

Sabahlarımdın

Sükunetimdin

Ellerimdin

Avuç içlerimdin sen benim

Dilimin ucunda sevdaydın

Aşktın, candın

Canımdın sen benim

Döküldüğüm ırmaklardın

Öbek öbek açtığım baharlardın

Dallarımı basan kuş cıvıltılarımdın

Günümü aydınlatan ışık hüzmeleri

Sağımdın, solumdun, yolumdun sen

Sevinçlerimdin

Sevdiğimdin, göğümdün sen

Umudumdun sen benim

Sonsuz hayallerimdin

Tutkumdun

Kalbimi titretendin

Başımı döndüren, içime işleyendin

Şiirimdin, şarkımdın, kanımdın sen

Beyazımdın, mavimdin, yeşilimdin

Renklerimdin sen

Şükürümdün, niyazımdın, aminimdin

Tanrıya emanet ettiğimdin sen.

Kaşımdın, gözümdün, sözümdün

Hiç bitmeyen gücümdün

Onurumdun sen.