SEVİŞGEN RUHLARIN SANCISI

Sensizlik davetinde 
Elbisemin ucu yıpranmış, eskimiş, ütüsü bozulmuş
Ellerinin yokluğundan nasibini almış saçlarıma
Dağınık topuz havası verilmiş
Orada oturuyorsun
Sen! 

Bilmediğim kalabalıkların bildik düzeninde
Bakışından tüm sevgisizliğin çarpıyor deli yüreğime
Ruhum şifasını kaybetmiş senden önce
Bir morg sessizliği gülüşte
Kaldırım taşına takıldı kaldı ayakkabımın topuğu
Taburenin çivisinde kaçtı çorabım
Son bir yutkunmadan önce sana baktım
Gidişimi anlama diye geri geri attım adımları
Pat! Bir adama çarptım
Neyin var dedi seni gösterdim
Hiç bir şeyim yok dedim

Anladı
Sokak soğuktu

Üstüne rüzgar vardı

Eyvah bir de yağmur başladı
Gözlerime aktı damlaları

Herkes benim sandı
Bir fotoğraf karesinde yan yana gelmiş sevişgen ruhlarımız
Bedenlerimiz saklanmış
Üzerine sancılarımızı yazdım
Çok uzun devrik cümleler kullandım
Devrildi adın.

...
Her defasında beni kırma çabaların
Bu defa da ödül getirdi sana
Alkışı sen topladın
Görmezden geldiğini sanarak yaşamaya devam ederken
Yitik cümleler arasında kaybolurken düşlerim
Daha iyimserdin yüreğime
Şimdi anlıyorum ki çabaların boşuna değil
Kırılanları düzeltmekten yorulmuşum
Farkına varalı çok oldu ama kabullenmek
İşte o beni biraz yordu
Sevdiğim,
Kelimeler anlamını yitiriyor artık
Üzerine yapıştırdığım anlamlar  anladım ki sırf benim uydurmalarım
Biliyorum. Seni daha zora sokamam
Sana olan duygularıma bugün bir son verdim
Ve ilk defa haksızlık ettiğim için kendimden özür diledim.

Fatma & Ayşe FINDIK