ÇİÇEKLİ YAĞMUR

 Başından sonuna 

 Bir çiçekli yağmur

Sen göğsümde uyu

Sesimde dinlen

Salın saçlarımın gölgesinde

Ben seni bulurum

Ben seni korurum 

Yüreğimde.

BEGONVİLİN ÖLÜMÜ

İllaki bölünecek uykular.

En sevdiğin en sevmediğin fark etmez  yarıda kalacak şarkılar.

Çivisi çıkacak kalbinin

Ahlar vahlar notası olacak 

En güzel besteyi sen yapacaksın ayrılığı anlatan.

İllaki bölünecek uykular.

Hiç el sallamak istemesen de uğurlayacaksın onu  yollara küsmeden.

Hep tekrar  tekrar edeceksin içinden bir daha tövbe diyeceksin.

Daha arkanı dönmeden bir yenisi 

Bir daha bir daha derken alışacaksın vedalarına

Yormadan, kırmadan, toplayacaksın dağıttığı yerden dökülen parçalarını 

Çaktırmadan cebine koyacaksın.

Tozuna, pisine, kesiğine aldırmadan.

İllaki bölünecek uykular.

Kuşları kusacak gökyüzü bin kahırlı mektuplar eşliğinde 

Ölüp ölüp dirilecek koynunda rüyaların.

Sağır olmayı dileyeceksin mümkünü yok konuşacak fısıltılar.

Can vereceksin tekrar kendini doğurana kadar.

İllaki bölünecek uykular. 

Unutacaksın nasıl baktığını, yaktığını, sardığını 

Yalan dillerinde eriyip gideceksin.

Unutacaksın tutup ellerinden baharlar açtığını 

Sızlanmayacaksın, beklemeyeceksin, hatırlamayacaksın 

Yokluğundan, gelişini, adını.

İllaki bölünecek uykular.

Suskunluğuyla boğarken seni, seviyor olacak elleri 

Çoğalacak onunla, tamamlanacak. 

Hasretle sarılacak, tanrıya dualar edecek, dileği hep o olacak 

Unutacaksın.

İllaki bölünecek uykular. 

Geçmeyecek zaman göğsünün orta yerinde tik tak 

Yağacak, açacak, yakacak gök.

Değişirken mevsimler solacaksın. 

Kuruyacak çimenlerin, meyve vermeyecek dalların, çağlamayacak ırmakların.

Derelerin taşmayacak, gökkuşağın olmayacak, kelebekler uçmayacak vadilerinde

Ormanların çöle dönecek.

Yok bu kadarı fazla dayanamam dayanamam yapma diyeceksin. 

Dayanacaksın. 

İllaki bölünecek uykular. 

Bahaneler üretecek giderken, her gidişinde yaptığı gibi.

Kuraksın  diyecek içtiği sularına aldırmadan. 

Kara kışsın diyecek güneşinin koynunda 

Vazgeçtim diyecek kokundan,  onun kokusuna karıştığında.

Kahrolacaksın.

İllaki bölünecek uykular. 

Dökülecek saçlarından gözyaşları 

Dökülecek ellerinden gelin duvakları 

Gidemez, başkasını sevemez diyeceksin.

Bin küfür edeceksin, bin özür dileyeceksin. 

Yer değiştirecek gün gece, selamı kesecek umut.

Lütfen diyeceksin  lütfen bitmesin, başkasını sevmesin.

Yok  yok değişmeyecek. 

Daracık olacak için, kesilecek nefesin.

Bırakıp gitti. Gitti diyeceksin. 

Hıçkırığın sarsarken gönül kafesini 

Eninde sonunda kabulleneceksin. 

Donacak gözlerinde pırıltılar donacak yaşın.

Gülümseyeceksin.

İllaki bölünecek uykular. 

O hiç bilmeyecek kabuslarını, umursamayacak sızılarını.

Hatırında kalmayacak varlığın; kimdin, neydin, nedendin.

Kaç ümit bölündün, kaç yemin bozuldun, kaç günah yakıldın.  

Üzerine kahkahalar atılacak, hayaller örtülecek.

Kırılacak, çok kırılacak kalbin.

İnkar edeceksin. 

Kırılacak, çok kırılacak kalbin. 

İnkar edeceksin. 

Kırılacak, çok kırılacak kalbin.

İnkar edemeyeceksin.

Susacaksın.

İllaki bölünecek uykular.

Düşeceksin en kuytuna

Bittim diyeceksin. 

Biteceksin. 

 

BiR TESADÜF EYLÜL

Gitti.

Bir eylül daha soldu yüreğimde.

Gitti. 

Gözlerinde içime kan kusturan bir yabancı bakışla. 

Başka aşka, şansa gitti. 

Gitti. 

Görmedi ellerimde uçuşan kelebekleri 

Görmedi saçlarımda baharları 

Görmedi yokluğu asılı boynumda çırpınan kuşları 

Görmedi dudağımda sıkışıp kalan gitme feryadını 

Gitti. 

Gitti.

Aynı anda bakamadık gökyüzüne

Kucak dolusu sarılamadık, uyuyamadık kendi hikayemizde

Aşkım diye koşturamadık birbirimize; kavuşturamadık  ellerimizi 

Olmadı. Yapamadı. Kalamadı. Sevemedi. 

Gitti.

Gitti. 

Ne kadar kara varsa tutuşturup elime

O  koşar adım uzaklaşırken benden

Bende yakar adım, keder adım, hep bir öncesinden beter adım.

Yüreğimde soğuk bir sancı, acı, bir zavallı çaresizlik, bir kahır, bir kurtar bizi yakarışı 

Duymadı. 

Duyamazdı. 

Bir tesadüf eylüldüm ben.

O şansa 

O aşka

O başka 

Gitti. 

SEVGİLİM

Sevgilim. 

Dinle.

Dinle sevgilim.

Karardı sular gözlerimde 

Bir nisan şarkısı hasretin zor; içimde.

Dinle sevgilim. 

Dinle. 

Dal yaprağa kırıldı bu sefer.

Gök çoktan kondu avuçlarıma

Kanıyor parmak uçlarım bir azgın şelale

Dinle. 

Sevgilim dinle. 

Kırıldı zaman 

Teneke kutulara sığar mı yüreğimin sesi?

Adından beni çıkardık, adınla beni çıkardık, adınla bana çırpındık olduğumuz yerde  

Bir minik sende bir minik serde

Dinle.

Sevgilim dinle.

Küskün sana dudağımın kenarında sızlayan kıvrım

Aramıza asırlar giriyor.

Aramızdan akıp gidiyor bir yokluk

Bir yokluk...

Bir yokluk...

Saçlarımdan dökülürken yıldızlar tel tel ağlıyor. 

Ağlama 

Sevgilim.

Dinle.

Dinle sevgilim.

Sana en sevdiğim şairlerden kavuşmalar getirdim. 

Ve ne kadar umut biriktirdimse çocuk yüreğimden bugüne 

Sarılsak...

Sarılsak... 

Sarılsak...

Kapattım gözlerimi gözlerin gözlerimin önünde 

Beni sev beni koru beni özle 

Dinle sevgilim.

Sevgilim. 

Dinle.

MENEKŞE

Sen kısacık günlerimsin
Sen öteki yüzü ayrılığın
Benden seni çıkardım
Senden beni çıkardım
Külüm kaldı geriye
Külün bile yok
Menekşe
Akşamüstleri  serin oluyor iyice
Konuşma gözlerimle
Üşürsün.

KIRK BİR KERE ÇORBA

Bir kase sıcak çorba
Her derde deva oluyormuş
Annem öyle söylüyor.
Başım ağrısa çorba
Bileğim incinse çorba
Kalbim kırılsa çorba
En son miyopuma bile iyi geleceğini söyledi.
Anlamışsınızdır bayım
İyi çorba içmek için nereye gelmeniz gerektiğini
Bir şiir denemesi çorbaya yazılmış olamaz ya

İKİ GÜN SONRA

Bundan binlerce yıl önce...

Bir  dere kenarında
Yaz bitip güz başlarken
Gözlerinde siyah kaderi parlayıp duran kuğu
Vazgeçmiş hatıralarından
Unut demiş geçmişi en sevdiği
Unut demiş başka aşka karışan adam

Bundan binlerce yıl önce...

Kalbi  heyecanla atan ceylan
Koşar adım düşmüş yollara
Sabahı gece geceyi sabah zor etmiş
Ha vardım ha varacağım derken
Meğer bir bekleyeni yokmuş hasretle sarılmayı bekleyen

Bundan binlerce yıl önce...

Kaybetme korkusu esir almış aslanı
Sesi kısılmış, yüzü eğilmiş, gönlü düşmüş yere
Bir koku gelmiş uzaktan çok uzaktan
İçinde kopmuş kıyamet
Yer kaymış, gök yanmış
Beklemiş çıkıp gelsin diye ötelerden kokusuna meylettiği
Yok gelmemiş, bırakıp gitmiş ellere
Ellerde kalmış

Bundan binlerce yıl önce...

Bir kurtçuk sallanırken salıncağında keyifle
Bahar nasıl zarif serilmiş önüne
Çağlamış durmuş ellerinde şelaleler
Menekşeler selam durmuş
Birlikte oynamışlar
Bulutlara çıkmak mı dersin, aydan atlamak mı
Birinden diğerine koşturup durmuşlar

Bundan binlerce yıl önce...

Bir adam bir kadını sevmiş mi?
Bir kadın bir adama yanmış
Bir adam bir kadına yanmış mı?
Bir kadın bir adamı sevmiş

İKİ GÜN ÖNCE

Bundan binlerce yıl önce...

Küçük mağarasında karınca eğilmiş suya
Yüzünü yıkamış
Saçlarını taramış
Bir ıslık çalmış ballı ekmeğini yerken bir taraftan
Sabah kahvesinden bir yudum almış dili yanmış
Yine de devam etmiş keyifle ıslığına

Bundan binlerce yıl önce...

Böğürtlenler arasında uyurken  küçük kelebek
Yumurtalı ekmek kokusuyla açmış gözlerini güne
Çayını yudumlamış
Sabah haberlerini izlerken bir taraftan
Bir ses gelmiş dışarıdan
Koşmuş arkadaşlarıyla oyunlar oynamış
Susamış çok susamış
Uzatmış ellerini böğürtlen akan musluklardan kana kana içmiş

Bundan binlerce yıl önce...

Salıncakta sallanırken yaramaz kedicik
Gökyüzü göz kırpmış yanına çağırmış
Birlikte şarkılar söylemişler
Çiçekler toplamışlar saçlarına takmışlar.
Kirazdan küpeler yapıp güneşe tırmanmışlar.
Gülmüşler çok gülmüşler.
Gülerken uyunur mu hiç?
Uyuyakalmışlar.

Bundan binlerce yıl önce...

Miskin miskin gezinirken minik serçe
Yol kenarında bir taş görmüş
Ufacık ama nasıl parlak
Parlak ama nasıl yorgun
Yorgun ama nasıl anlatma heveslisi
Anlat demiş minik serçe

Bundan binlerce yıl önce...

GÜNAYDIN GÜLÜCÜĞÜM

Günaydın baharım
Günaydın rengarenk açan çiçeğim
Günaydın kuş seslerim
Günaydın yüreğimde uçuşan kelebek
Günaydın
Günaydın sevincim
Günaydın hasretim
Günaydın ellerine
Günaydın gözlerine
Günaydın
Günaydın çocukluğum
Günaydın büyüyen yanım
Günaydın duam
Günaydın sonsuz aşkım
Günaydın
Günaydın sevdiğim
Günaydın biriciğim
Günaydın gülüşüne
Günaydın sözlerine
Günaydın
Günaydın gökyüzüm
Günaydın gün ışığım
Günaydın her an'ım her yanım
Günaydın çınarım
Günaydın

KAĞITTAN KAVUŞMALAR

Ben boynuma sen asarım
Sen kokar
Sen bakar
Sen ağlarım
Dönerim sana doğru
Ayrılık olmaz
Ben koynumda sen uyurum
Sen güler
Sen başlar
Sen görürüm
Dalarım sana doğru
Bitirmek olmaz
Ben yoluma sen katarım
Sen koşar
Sen arar
Sen sorarım
Bakarım ufka doğru
Yorulmak olmaz
Ben gönlümde sen yanarım
Sen sever
Sen özler
Sen baharım
Açarım çiçek çiçek
Vazgeçmek olmaz
Ben dilimde sen anarım
Sen söyler
Sen dinler
Sen çalarım
Söylerim uzun uzun
Susturmak olmaz
Ben ömrüme sen ararım
Sen bilir
Sen kalır
Sen adarım
Beklerim usul usul
Yok sensiz olmaz.

PETUNYALAR AÇARKEN

...
Ellerin de  kayboldu karanlıklarda
Uzun düşlerin ardından dağılırken gece
Bir iki derken saymayı unuttu kalp
Adın neydi, kaç hece?
Yaşanmaz buz, zindan yüreğinde.
Soldu cennet çiçekleri daha ölünmez seninle.
Neydi, için için koparıp durduğun
Uçsuz göklerden, denizlerden?
Kaç mevsim hesapladın, kaç bahar çürüttün
Hep aynı yerden böldüğün yürekte?
Günün gecesi

Sen salın.
Sen dolan.
Eğilip bakmam.
Yanı başımda dumanı tüter.
Bir uzak mazide...
Sahi, senin gülüşün neydi?

...

KADERİM

Hüznüm  dökülür yokluğunun değdiği her yere
Tutuşur akşamlarım.
Seninle ben bahara dururum.
Çiçeklenir dallarım.
Ayazım.
Işığım.
Hasretim.
Bin hayalin içinde sana dövünür sularım.
Çoğalırım ellerinde.
Sana uyanırım uykulardan.
Sana yaslanır yorulunca başım.
Kaderim.
Ömrüm.
Yarınım.
Bir sımsıkı sarılmak,
Bir derin kokunu çekmek var yüreğime.
Bir kavuşmak ki başucumda.
Son olsun büyüdüğün benden ötede
Nice senli günlere...

ÇİY

Ben bulut oldum

Dağ oldum

Deniz oldum

Kovdun gidenin oldum 

Sevdin yarenin

Küstün kavgan oldum

Barıştın kavuşman oldum 

Bir elinden tutan olamadım

Şöyle dolu dizgin

Şöyle dörtnala 

Gece oldum 

Gündüz oldum

Güneş oldum 

Ay oldum

Yıldız oldum

Yok sığamadım yüreğine

Ben dalında zeytin tanesi 

Toprağında bereket oldum

Çiy oldum

Yağmur oldum

Kar oldum

Yok sığamadım yüreğine

Pencerenden seyre daldım dünyayı

Açtım kapıları

Buyur ettim baharları 

Estin savurdun yel oldun

Perde oldum 

Kilit oldum
Yol oldum

Savrulan oldum 

Yok sığamadım yüreğine

Sen sustun lal oldum

Konuştun kelime

Şiir oldum şarkı oldum

Güldün cennet oldum

Gittin cehennem

Odun oldum

Ateş oldum

Kor oldum 

Yok sığamadım yüreğine

Hastayken annen oldum
Başardığında baban
Gurur duydum
Abin oldum
Kardeşin oldum
En yakın arkadaşın
Kirpiğin kaşın oldum
Yok sığamadım yüreğine

OYSA BEN

En sevdiğin yerinden bölmüştüm yüreğimi
Nereye koyduğunun bir önemi yokmuş gibi.

BOŞLUK

Darıldığım şehirler var
Darıldığım vapurlar
Darıldığım akşamlar var
Günler var darıldığım
Darıldığım kelimeler var
Unuttuğum sözler
Bırakıp gitmeler var kırıldığım
Darıldığım mevsimler var
Sabahlar, akşamlar var
Şarkılar var darıldığım
Şiirler var eksik
Şiirler var yarım kırıldığım
Darıldığım yağmurlar var
Denizler var darıldığım
Darıldığım papatyalar var
Güller var darıldığım
Saatler var suskun  kırıldığım
Darıldığım sevdalar var
Hasretler var darıldığım
Darıldığım erik ağaçları var
Yazlar var darıldığım
Kokun var uzak kırıldığım
Darıldığım yeminler var
Adaklar var darıldığım
Adın var uzağımda
Adım var yok saydığın
Darıldığım düşler var
Yollar var darıldığım
Gidişime alınmış biletler
Kemirir durur yüreğimi
Dur demeyişin var kırıldığım.

Darıldığım bir sen var.
Bir ben var darıldığım.

MAVİ ÇİÇEK "DÜŞ"

Düş
Senin ellerinde
Ve kirpiklerinde
Ve sesinde
Yolculuk telaşı
Gözlerimde
Sancıyor
Düş
Tut ellerimden
Ve kirpiklerime eğil
Ve sesime karışsın sesin
Sana vardığında yol
Gözlerin de
Gülüyor
Düş
Bir tenha sokak adam
Köşeleri ıssız bir kadın
Keskin
Biçimsiz bir hasret
Uğultular asılı camlardan
Sızıyor
Düş
Kış bahçelerinde
Solgun dudaklar
Donmuş bakışlar
Buz kesiği sızılar
Kırık dökük saksılardan bakıyor
Düş
Bir yaban arısı
Bir gök
Bir deniz
Bir toprak
Bir su
Bir mavi çiçek.

BEN SENİ UNUTURUM

Ben seni unuturum.
Duramazsın.

Tenhalaşır meydanların çiçek açmaz olur ellerinde
Postane köşelerinde kaybolur mektupların.
Düşer aklından yüreğine bir minicik gülücük
Ağlayamazsın.

Vurur ömrünü olmadık  yerlerde
O çok sevdiğini sandığın oyalanmaların.
Ne şarkılar anlar halinden.
Ne uğruna dökülen satırlar.
Kıyılarında çığlık atar fısıltılar.
Susturamazsın.

Teker teker dökülür yaprakların.
Kuru dallarını ayazlar sarar.
İçin yanar.
Yanar durur kalbin.
Durduramazsın.

Uyanırım bin yıllık hasretinden.
Çıkarırım üzerimden teninin izini.
Sana dair ne varsa öldürüp içimde.
Yaşayamazsın.

KIYI

İçinden geçen bütün ırmaklar benim
Ve dökülmeyeceğim suskunluğuna.

Şehirler eskiyor.
Bildik tenha sokaklar, bildik tenha insanlar.
İçinden çıkılmaz bir iç yankısı
İçimden çıkamıyorum.
En sevdiğim çınar ağacı bile düşman
Köşesinden dönüp gidemiyorum.

Nasılsa ağlamaya meyilli göğün altında
Kıkır kıkır dökülüyorum kadehlerle
Paramparça olduğumuz doğrudur.
Ama kimse bilemiyor.
Kadeh mi ben mi kırılıyorum ilk önce

Zabıtalar hep görevde 

Nereye gitsem ne yana dönsem varlar.

İyi ki ellerine düşecek kadar yasak değil seni sevişim
Yoksa neler olurdu bilmek bile istemiyorum.
Neyse ki bir iki satır karalamak için gelip geçiyorlar.

Hangi kente gitsem yollar bozuk bir de
Hüznüm yolları takip ediyor
Of bu iç yakan hasretin
Bir deli oyun bozan
Bir asi nar
Bir umut rüzgarı
Gözlerin yedi kıta çevreliyor beni
Pekala gülümsüyorum zaman zaman

Hayretler içindeyim
Hayretler dışındayım kaç zaman
Ne yıl hesabı ne gün hesabı yapacak değilim
Sayınca dayanamam
Belki de dayanırım da ne gereği var
Yokluğunun çetelesini tutmanın
Bin iki yüz elli gün desem ne değişecek
Mümkünü var mı zamanı durdurmanın
Gülüşünü ekmişler yollara hepsini kokladım

Allanıp pullanmış masalara
Sarımsaksız mantı sipariş ediyorlar.
Buzsuz rakı içiyorlar.
Tereyağsız yumurta yiyorlar.
Sensiz beni süzüyorlar.
Sensiz beni üzüyorlar.
Hasretin delip geçiyor yüreğimi.

Ne kalmış ki geriye
Ne masada kahkahalar ne bir bahar kırıntısı
Kokun ziyan ellerde....

İçinden geçen bütün ırmaklar benim
Ve dökülmeyeceğim suskunluğuna.

VE SONRA

O gitti.
Her neyse oydu bitti.
İçinden geçtim.
İçimde soldu, yitti.

KAL

Karası
Kahreder ellerinin değdiği her yeri.
Bu gitmek öldürür seni.

YABANCI

Bazı şeyler hiç değişmiyor oysa

Ne çok şey anlatacaktı kim bilir soluklanmak için durduğu yolda.
Tepesinde güneş
Ah bu öğle vakitleri
Ah bu azgın, ah bu kalabalık  yalnızlık.
Ah bu paha biçilemez umutları olmasa
Olduğu yerden siktiri çekecek dünyaya
Söylemeye gerek var mı sahiden,
Belli değil mi niçin yolda ?
Sanki  dünyanın yükünü sarmış sırtına haspam ha babam çekiştiriyor.
Ara sıra aklına gelirse sevdiğinin ne âlâ
Elinde parçalanmış fotoğraflar, özenle saklanmış bir beyaz toka
Neyse diyor koyuyor çantasına.
Ha sevdiğim dediği bırakıp gitmiş bunu yedi kat yabancı eller gibi
Bilmeyen mi kaldı Allah aşkına?
Bazı şeyler hiç değişmiyor oysa
Baksan pür neşe salkım saçak çiçek açmış
Baksan dilinde rengarenk şarkılar.
Oysa takılıp kaldığından beri o vefasıza
Kanı yaşına karışır durur.
Adım başı yolunu gözleyen varmış gibi bir de bakmaz mı arkasına
Yanlış yazılmış olamaz ya kaderi tövbe haşa!
Bazı şeyler hiç değişmiyor oysa
Mesela ayak numarası hâlâ otuz yedi
Ama saçları uzuyor, kısalıyor.
En sevdiği renkler listesinde yeşilin hatırı hâlâ büyük.
Ve limonlu dondurma dendiğinde duruyor akan sular.
Otur iki çift laf edelim desen hemen kaçıyor.
Ne zaman konuşacak olsa bir felaket haberiyle yutkunup kelimeleri
İyiyim demiş, güçlüyüm demiş
Aman be sen de istemezse istemesin, giderse gitsin demiş
Demiş demesine de
Ellerin yalancısıyım ben de  her gece kedere sarılıp uyurmuş
Her gece bin korku
Yedi başlı dev sokulup koynuna öldürmesin diye onu
Dualar eder, güzel düşler kurar 

Hadi inşallah dermiş güzel olacak yarınlara

Bazı şeyler hiç değişmiyor oysa

HÜZÜN ŞİMDİ ELLERİN

Ne gece kalır geriye ne gam.
O apansız sevda izleri
O tatlı telaşlar
O yalvar yakar sokuluşlar da biter.

Bir ellerin kalır geriye
Ellere teslim.
Hüzün şimdi ellerin.

KÜSKÜN

Bırakalım gitsin.
Büyümesin fısıltılar.
Nasılsa iyidir.
Unutmuştur.
Mutludur.

Üzerimde çıplak mevsimler yarışır.
Bir adım bir adım daha derken,
Gönül küskün.
Kader arsız.
Umut yorgun.

Bizden uzak gülüşlere teslim olmuş
Gönül vermiş, sevmiş...
Yerden yere vurmuş, aklından çıkarmış
Onsuz da olur diye uykulara yatmış

Öncesi, onunlası ya unutmadıysa sanrısı
İçimizi esir alan kasırgası
Sonrası ve sonrası batsın.

Ne güvertesinde martılar dolaşsın.
Ne camına dalgalar çarpsın.
Gitsin kokumuzdan dilediğince uzağa
Ahı vahı bize kalsın.

Bırakalım gitsin.

KELEBEK

Çilek kokusuyla yaza düşünce ben
Sen  portakal bahçelerinde güze  kaldın.
Ah be adam buram buram gülüşün sarmış etrafı haberin yok.
Tam da burnumun direğinde sızlanıp durur.
Hak ver  milyon kere terk ettin de yine bende durur sol yanında açan bütün çiçekler.
Ben umudumu kiraz dallarında seyre daldım.
En alından en sarısına.
Şeftali bahçelerinde koynuma aldım büyüttüm.
Uslanmaz hasretin sefalar getirdi.
Hoş buldu varlığımın yanına ilişmeyi
Bir yaban arısı seni fısıldayıp dururken kulağıma
Yaseminler uyandı, hanımelleri süzüldü camlara
Döküldü toprağa sağanak sağanak bereketler.
Hiç korkmadan döküldüm ben de
Uyudum uyandım yaza karıştım.
Rengarenk kanatlarımı açtım.
Bir seni aradım.

Bir seni sayıkladım.

Bir sana varamadım.

GÖĞE SEVDALI DENİZ

Yarınımdın sen.

Sen benim gülmek için nedenlerimdin.

Yandığımdın, taptığımdın.
Yerim yurdum, aşımdın sen.

Ömrümdün sen benim.

Kalbimin sesiydin sen.

Sabahlarımdın.

Sükunetimdin.

Ellerimdin.

Avuç içlerimdin sen benim.

Dilimin ucunda sevdaydın

Aşktın, candın.

Canımdın sen benim.

Döküldüğüm ırmaklardın.

Öbek öbek açtığım baharlardın.

Dallarımı basan kuş cıvıltılarımdın.

Günümü aydınlatan ışık hüzmeleri

Sağımdın, solumdun, yolumdun sen.

Sevinçlerimdin.

Sevdiğimdin, göğümdün sen.

Umudumdun sen benim.

Sonsuz hayallerimdin.

Tutkumdun.

Kalbimi titretendin.

Başımı döndüren, içime işleyendin.

Şiirimdin, şarkımdın, kanımdın sen.

Beyazımdın, mavimdin, yeşilimdin.

Renklerimdin sen.

Şükürümdün, niyazımdın, aminimdin.

Tanrıya emanet ettiğimdin sen.

Kaşımdın, gözümdün, sözümdün.

Hiç bitmeyen gücümdün.

Onurumdun sen.