Çatık kaşlarını dikmiş hasrete yol veriyor ondan önce gelen aydınlığa
Ardından bakanı perdeleri kapalı bir sessizlikte bırakıp
Koşturuyor ondan önce gülen herkese
Aşk, satıyor ruhun bedene kaygısını
Döküyor süt dişlerini ilk önce
Camda bir seyirlik yüzün yaşını topluyor ırgatları
Kaç renk?
Sorgusu alınmamış kaç renk kaldı ki
Değip geçmemiş kaybolan düşlere
Kurşunu gülüşünün sadakatsizliği
Vurulup düşerken ben hece hece
O çoğalıyor sorgusuz başka köklerde
2 yorum:
güzel bir şiirmiş
Çok teşekkür ederim:)
Yorum Gönder