Kimsenin elinde değildi
Oyuncaklar saklanmıştı kutusuna
Öyle ağlamakla işi olmazdı
Ya gülerdi deli, zehir bakışında kıvrımlarla
Ya susardı feryat figan.
Bir akşamüstü, yaza merhaba telaşında
Sakin, sorgusuz adımlar attık
Ve kıyametin taşını oynattık yerinden
Usulca.
Bir vapur iskelesi ufak, gösterişsiz
Ama açılıyor onun da kapısı nihayet aynı denize
İçinde sorular dolu iki kayık
Niyetçinin önünde.
Pamuk şekeri ellerimde
Pamuk
Pembe
Kiraz düşmüş dudaklarıma
O öyle söyledi
İnandım ben de
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder