GÜNEŞ

Bu kadar erken beklemiyordum seni

Oyalanır yollarda diyordum
Biraz kara bulut şimşeğini çakar

Yıldırımlar atar dünyama
Sonra o gelir diyordum.
Bu yanılgı ne mutlu etti beni
Ansızın gelmen nasıl sevindirdi
Bir bilsen yüzümde beliren gülüş
Görenlere nasıl hayret dedirtti.
Şimdi ben baharın mis kokusunda
Çiçek tarlasında koşturup oynamaktayım
Sen geldin uyandım kara uykudan
Berrak suyunla arınmaktayım
Gösterdin içimde yanan ateşin
Alevi ne kadar deli ısıtır
Ben güldüm, sen güldün, onlar ağladı
Gösterdin sahteler gurursuz ölür
Hadi yaşa dedin dilediğince
Hadi eğlen gül, güneş yüzünle
Ne kadar aydınlıksın dedin sen bana
Aydınlık neymiş gördüm sen güldüğünde
Ne desem hoyrat kalır asil gönlüne
Sussam da anlasan ne güzel olur
Ah anladım dedin ılık meltemle
Dilerim bu bahar yazımız olur.