Yine camından aynı manzaraya bakar
Okuyamadığın plakalarında yoldan geçen arabaların
Yolculularının yolculuklarıyla hayallere dalarsın
Yine yüreğinin üstünde tamtam dansı yapar karıncalar
Hadi çekilin gidin yuvanıza dersin
Yuvaları yok biri yüzüne bakar
Ağlanacak haline gülüyor bunlar derken oturur gülersin
Sen de ağlayamazsın.
Bir gece gelir şehre bir türlü gitmek bilmez
Dünyanın hangi köşesi burası diye sersem sepelek düşünürken
Belalı gerçek geçer karşına bu akıl almaz unutmalarının hesabını sormak için
Elin boynuna varır
Boynunda asılı duran matemin parlar aynada
Hadi git koş ona derken içinden bir ses
Hadi git koş ona derken içinden bir ses
Diğeri otur olduğun yerde diye yapışır yakana
Kelimeler tarih boyunca böyle anlarda lüzumsuz görülmüşlerdir aslında
Ne yazsan eksik kalır ne söylesen izahsız
Hiç tanımadığın adamlara/kadınlara en sevdiğin türküyü mırıldansan ne yazar?
Ne anlar anlatmak istediğinden?
Sen onca zaman biriktirdiğin her şeyi
Bir çırpıda el eline versen, al hayrını gör desen kıymet mi bilirler sanıyorsun?
Daha da vahimi mutlu mu olursun zannediyorsun?
Böyle beğenmedin mi?
Yine karşılaşsak, yine aynı olsa sokaklar
Yine aynı kalabalıkta birbirimize gülümserken bulsak birbirimizi
İşte karıncalardan daha vahim olan yerde olmak diye buna denir değil mi?
Hiç bitmiyor bu sonbahar hep bir kışa hazırlık telaşı
Trafik her geçen gün daha da sorun
Bazen alıp başımı gitmek istiyorum
Gülüşünün kıyısından, bakışının doğuşundan başka bir yere
Ellerinden çok çok uzağa
Koyu koyu sevda hikayeleri dinliyorum bu sıralar
Mucizeler, yarım kaldı zannedilirken tekrar tekrar başlayan sonsuz aşklar
Hepsinde ayrı taşıyor gözlerimden okyanuslar
Sonra süslen püslen işte
Sigaramı alıyorum yanıma, çantamda gazı bitmiş bir çakmak
Ve elbette en güçlü gülümseyişim
Bazen bütün şehir uykuda sanıyorum
Bazen de bir tek ikimiz uyanıkmışız gibi hissediyorum
O zaman bir sigara daha yakıyorum
Kelimeler tarih boyunca böyle anlarda lüzumsuz görülmüşlerdir aslında
Ne yazsan eksik kalır ne söylesen izahsız
Hiç tanımadığın adamlara/kadınlara en sevdiğin türküyü mırıldansan ne yazar?
Ne anlar anlatmak istediğinden?
Sen onca zaman biriktirdiğin her şeyi
Bir çırpıda el eline versen, al hayrını gör desen kıymet mi bilirler sanıyorsun?
Daha da vahimi mutlu mu olursun zannediyorsun?
Böyle beğenmedin mi?
Yine karşılaşsak, yine aynı olsa sokaklar
Yine aynı kalabalıkta birbirimize gülümserken bulsak birbirimizi
İşte karıncalardan daha vahim olan yerde olmak diye buna denir değil mi?
Hiç bitmiyor bu sonbahar hep bir kışa hazırlık telaşı
Trafik her geçen gün daha da sorun
Bazen alıp başımı gitmek istiyorum
Gülüşünün kıyısından, bakışının doğuşundan başka bir yere
Ellerinden çok çok uzağa
Koyu koyu sevda hikayeleri dinliyorum bu sıralar
Mucizeler, yarım kaldı zannedilirken tekrar tekrar başlayan sonsuz aşklar
Hepsinde ayrı taşıyor gözlerimden okyanuslar
Sonra süslen püslen işte
Sigaramı alıyorum yanıma, çantamda gazı bitmiş bir çakmak
Ve elbette en güçlü gülümseyişim
Bazen bütün şehir uykuda sanıyorum
Bazen de bir tek ikimiz uyanıkmışız gibi hissediyorum
O zaman bir sigara daha yakıyorum
Seninle birlikte içiyoruz
Adı sanı belli kendileri yok çocuklarımız
Davetlileri hazır gelinsiz/damatsız nikah salonumuz
Kadehleri kırık bir şişe şarabımız
İki yarınsız.
Adı sanı belli kendileri yok çocuklarımız
Davetlileri hazır gelinsiz/damatsız nikah salonumuz
Kadehleri kırık bir şişe şarabımız
İki yarınsız.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder